Αιμορραγία από το Ορθό

Η αιμορραγία από το ορθό, συχνά αποκαλύπτεται ως φωτεινό κόκκινο αίμα στο χαρτί τουαλέτας – συνήθως μετά από μια κίνηση του εντέρου – ή μετατρέποντας το νερό κόκκινο στη λεκάνη της τουαλέτας. Η αιμορραγία του ορθού μπορεί επίσης να παρουσιαστεί ως εξαιρετικά σκούρα κόπρανα, που κυμαίνεται στο χρώμα από βαθύ κόκκινο / καστανό μαρόν έως μαύρο, και μερικές φορές εμφανίζεται σαν πισώδες (μέλαινα κένωση).

Το χρώμα του αίματος μπορεί να υποδεικνύει από πού προέρχεται η αιμορραγία:

• Το έντονο ερυθρό αίμα συνήθως δείχνει ότι η αιμορραγία είναι χαμηλή στο παχύ έντερο ή στο ορθό
• Το σκούρο κόκκινο ή καστανό αίμα συνήθως υποδηλώνει αιμορραγία υψηλότερη στο παχύ έντερο ή στο λεπτό έντερο
• Η Μέλαινα συνήθως σημαίνει αιμορραγία στο στομάχι, όπως αιμορραγία από έλκη

Δεν είναι ορατές όλες οι αιμορραγίες του ορθού. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αιμορραγία από το ορθό μπορεί να παρατηρηθεί μόνο με την εξέταση ενός δείγματος κοπράνων μέσω μικροσκοπίου. Υπάρχει επίσης μια εξέταση, που ονομάζεται Hemoccult®, η οποία μπορεί να γίνει στο Ιατρείο.

Τα συμπτώματα της αιμορραγίας από το ορθό μπορεί να περιλαμβάνουν:

• Ορθικό πόνο και/ή η πίεση
• Φωτεινό κόκκινο αίμα μέσα/πάνω στο κόπρανο, στο εσώρουχο και/ή στην τουαλέτα
• Κόκκινο, καφέ ή μαύρο χρώμα κοπράνου
• Απόβλητο που έχει εμφάνιση σαν πίσσα
• Σύγχυση
• Αίσθημα ελαφριάς ζάλης ή ζάλη
• Λιποθυμία

Αν και η αιμορραγία από το ορθό είναι κοινή, μόνο το 1/3 των ασθενών αναζητούν θεραπεία. Τα συμπτώματα συνήθως αναπτύσσονται γρήγορα και οι περισσότερες αιτίες είναι θεραπεύσιμες και όχι σοβαρές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αιμορραγία από το ορθό μπορεί να είναι σύμπτωμα σοβαρής ασθένειας, όπως ο καρκίνος του παχέος εντέρου. Επομένως, κάθε αιμορραγία από το ορθό θα πρέπει να αναφέρεται στον γιατρό πρωτοβάθμιας φροντίδας. Ο ιατρός μπορεί να κάνει μια ορθική εξέταση ή μια σειρά εξετάσεων όπως μια κολονοσκόπηση για να προσδιορίσει την αιτία της αιμορραγίας. Η αιμορραγία του ορθού μπορεί να προκληθεί από:

• Αιμορροΐδες
• Πρωκτική ραγάδα
• Πρωκτικό απόστημα ή συρίγγιο
• Εκκολπωματική νόσο (εκκολπωμάτωση) / εκκολπωματίτιδα
• Ασθένεια φλεγμονώδους εντέρου (IBD)
• Έλκη
• Μεγάλους πολύποδες

Οι αιμορροΐδες είναι διογκωμένες (πρησμένες) φλέβες στο ορθό (εσωτερικές αιμορροΐδες) ή στον πρωκτό (εξωτερικές αιμορροΐδες). Οι αιμορροΐδες, που ονομάζονται επίσης σωροί (piles), μπορούν συχνά να αναπτυχθούν λόγω χρόνιας δυσκοιλιότητας ή κόπου στα κόπρανα, εγκυμοσύνης, εργασιακής πίεσης (βαριάς ανύψωσης κ.λπ.), παχυσαρκίας ή πρωκτικής συνουσίας. Η θεραπεία με αιμορροΐδες περιλαμβάνει την αντιμετώπιση των υποκείμενων αιτιών, όπως η θεραπεία της δυσκοιλιότητας ή των συνηθειών τουαλέτας, ή η αλλαγή των εργασιακών συνηθειών, εάν είναι απαραίτητο. Μερικές φορές η χειρουργική θεραπεία είναι απαραίτητη και μπορεί να περιλαμβάνει μία από τις ακόλουθες μεθόδους:

• Απολίνωση αιμορροΐδων με ελαστικούς δακτύλιους (Rubber band ligation): Μια λαστιχένια ταινία που τοποθετείται γύρω από τη βάση της αιμορροΐδας κόβει την κυκλοφορία στο μεγαλύτερο μέρος της αιμορροΐδας και έχει ως αποτέλεσμα να μαραθεί (ατονίσει) η αιμορροΐδα.
• Σκληροθεραπεία: Η έγχυση ενός χημικού διαλύματος γύρω από το αιμοφόρο αγγείο συρρικνώνει την αιμορροΐδα.
• Laser: Μια ακριβής ακτίνα λέιζερ χρησιμοποιείται για να κάψει μικρές αιμορροΐδες.
• Αιμορροϊδική Αρτηριακή Απολίνωση (Hemorrhoidal arterial ligation): Χρησιμοποιεί υπερήχους Doppler για να εντοπίσει και στην συνέχεια ακολουθεί η συρραφή των αιμοφόρων αγγείων που τροφοδοτούν την αιμορροΐδα, ώστε να συρρικνωθεί.
• Επέμβαση για τις προεξέχουσες αιμορροΐδες (PPH): Βάζει τις αιμορροΐδες, που έχουν βγει έξω από το πρωκτικό κανάλι, πίσω στις αρχικές τους θέσεις.
• Αιμορροϊδεκτομή: Χειρουργική αφαίρεση της αιμορροΐδας.

Μια ραγάδα του πρωκτού, ένα σχίσιμο ή μία σχισμή στην επένδυση του πρωκτού, προκαλεί αιμορραγία και καυσαλγία (πόνο που καίει) μετά από κινήσεις του εντέρου.

Η συνήθης αιτία είναι το πέρασμα ενός πολύ σκληρού απόβλητου. Ο πόνος προκαλείται από έναν σπασμό του μυ του σφιγκτήρα.

Αυτό συμβαίνει ως ένα προστατευτικό μέτρο από το σώμα καθώς το κόπρανο περνά μέσα και διευρύνει τη  ραγάδα. Η αιμορραγία είναι αποτέλεσμα τραύματος στην υπάρχουσα σχισμή.

Οι ραγάδες μπορεί να διαγιγνώσκονται λανθεμένα ως αιμορροΐδες. Οι ραγάδες συχνά βελτιώνονται από μόνες τους, αλλά αν δεν το κάνουν, μια αλοιφή ή ένα φάρμακο που εφαρμόζεται τοπικά για να χαλαρώσουν οι μύες μπορεί να ανακουφίσει τον πόνο.

Χειρουργική επέμβαση μπορεί να χρειαστεί για μια χρόνια ή υποτροπιάζουσα ραγάδα ή εάν υπερβολικοί σπασμοί σφιγκτήρα εμποδίζουν τη ραγάδα από το να γίνει η επούλωση από μόνη της.

Υπάρχουν μικροί αδένες που ανοίγουν στο εσωτερικό του πρωκτού, που πιστεύεται ότι βοηθούν στο πέρασμα του κοπράνου.

Μια λοίμωξη μπορεί να συμβεί όταν ένας από αυτούς τους αδένες αποκλειστεί. Η «τσέπη» του πύου που προκύπτει από το μπλοκάρισμα, είναι ένα απόστημα.

Το απόστημα μπορεί να παροχετευτεί υπό τοπική αναισθησία στο Ιατρείο του γιατρού. Τα μεγάλα αποστήματα χρειάζονται παροχέτευση υπό αναισθησία.

Περίπου το ένα τρίτο όλων των περιπρωκτικών αποστημάτων θα εξελιχθεί σε ένα Πρωκτικό Συρίγγιο.

Ένα πρωκτικό συρίγγιο είναι συνέπεια μιας λοίμωξης στην περιπρωκτική περιοχή. Ένα συρίγγιο είναι μια σύνδεση (επικοινωνία) μεταξύ δύο σημείων.

Ένα πρωκτικό συρίγγιο είναι μια σύνδεση μεταξύ του πρωκτού ή του ορθού με το δέρμα γύρω από τον πρωκτό. Τα Συρίγγια συνήθως ξεκινούν ως λοιμώξεις στον πρωκτικό αδένα που απαντώνται φυσιολογικά στον πρωκτό. Απαιτούν χειρουργική επέμβαση για να θεραπευτούν.

Ορισμένα πρωκτικά συρίγγια έχουν και άλλες αιτίες όπως τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, τη φυματίωση ή την ακτινοβολία. Άλλα (συρίγγια) μπορεί να προκύψουν από χειρουργική επέμβαση σε αυτήν την περιοχή.

Η Εκκολπωμάτωση αναπτύσσεται όταν μικρές σακκούλες (εκκολπώματα / diverticuli) σχηματίζονται σε εξασθενημένα τμήματα της επένδυσης του εντέρου και προεξέχουν μέσω του τοιχώματος του εντέρου, συνήθως στο σιγμοειδές κόλον.

Τα εκκολπώματα είναι ένα κοινό εύρημα μεταξύ των ηλικιωμένων στις δυτικές κοινωνίες και διαγιγνώσκονται όταν τα δούμε σε μία κολονοσκόπηση ή σιγμοειδοσκόπηση.

Η Εκκολπωμάτωση είναι μια καλοήθης διαταραχή, αλλά μπορεί να εμφανιστεί αιμορραγία και μόλυνση, οι οποίες είναι συσχετιζόμενες επιπλοκές.

Τα εκκολπώματα γενικά εμφανίζονται χωρίς συμπτώματα, εκτός και αν αποφραχθούν και μολυνθούν προκαλώντας εκκολπωματίτιδα. Τα συμπτώματα της εκκολπωματίτιδας περιλαμβάνουν κοιλιακό άλγος, πυρετό και ξαφνική αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου.

Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει ειδική δίαιτα, αντιβιοτικά ή χειρουργική επέμβαση.

Η Φλεγμονώδης Νόσος του Εντέρου (IBD) είναι μια φλεγμονή του λεπτού ή παχέος εντέρου. Υπάρχουν δύο τύποι IBD. Ένας τύπος IBD είναι η νόσος του Crohn, που χαρακτηρίζεται από περιοχές φλεγμονής που συμβαίνουν οπουδήποτε στο πεπτικό σύστημα. Ο άλλος τύπος IBD, η κολίτιδα, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στο παχύ έντερο. Υπάρχουν αρκετοί άλλοι τύποι κολίτιδας, όπως:

• Η Λοιμώδης Κολίτιδα (που προκαλείται από λοίμωξη που προσβάλλει το παχύ έντερο)
• Η Ισχαιμική Κολίτιδα (αποτέλεσμα κακής προμήθειας αίματος στο κόλον)
• Η Ακτινική Κολίτιδα (μετά από ακτινοθεραπεία, συνήθως για καρκίνο του προστάτη, του ορθού ή του γυναικολογικού καρκίνου)
• Η Ελκώδη Κολίτιδα (έλκη / πληγές στην επένδυση του παχέος εντέρου)

Τα συμπτώματα IBD μπορεί να περιλαμβάνουν:

• Πυρετό
• Αιμορραγία από το ορθό
• Διάρροια
• Κοιλιακό πόνο και/ή κράμπες
• Εντερική απόφραξη

Η θεραπεία της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου είναι κρίσιμη και μπορεί να περιλαμβάνει ειδική δίαιτα, φαρμακευτική αγωγή για την εξάλειψη ή τη μείωση της φλεγμονής, και / ή χειρουργική επέμβαση.

Τα Έλκη είναι πληγές στην επένδυση του στομάχου ή στο πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου (το δωδεκαδάκτυλο), που προκαλείται από μια ανισορροπία των πεπτικών υγρών στο στομάχι και το δωδεκαδάκτυλο.

Αν και ο κοιλιακός πόνος είναι το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα των ελκών, πολλά έλκη δεν παράγουν προφανή συμπτώματα.

Τα έλκη που αιμορραγούν στο γαστρεντερικό σωλήνα μπορεί να προκαλέσουν μαύρο κόπρανα, μερικές φορές με πισσώδη εμφάνιση.

Τα έλκη συνήθως αντιμετωπίζονται επιτυχώς χωρίς χειρουργική επέμβαση και η επιτυχής θεραπεία μπορεί επίσης να εμποδίσει τη δημιουργία νέων ελκών.

Οι μέθοδοι θεραπείας μπορεί να περιλαμβάνουν:

• Ειδική διατροφή
• Αντιβιοτικά
• Φάρμακα που εξουδετερώνουν το γαστρικό οξύ ή μειώνουν την έκκριση του γαστρικού οξέος
• Φάρμακα που ενισχύουν την αντίσταση του γαστρικού οξέος στο στομάχι και στο δωδεκαδάκτυλο

Δεδομένου ότι η αιμορραγία από το ορθό μπορεί μερικές φορές να είναι ένα σύμπτωμα καρκίνου του παχέος εντέρου (καρκίνου του παχέος εντέρου ή του ορθού), αυτός είναι ο πρωταρχικός λόγος που δεν πρέπει να αγνοηθεί η αιμορραγία από το ορθό.

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι μια κοινή μορφή καρκίνου που μπορεί συνήθως να θεραπευτεί εάν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί αρκετά νωρίς.

Ο ορθοκολικός καρκίνος συμβαίνει όταν η φυσιολογική ανάπτυξη και διαίρεση των κυττάρων που καλύπτουν το παχύ έντερο βγαίνει εκτός ελέγχου, αρχικά οδηγώντας στον σχηματισμό ενός πολύποδα (πολύποδων). Ένας πολύποδας μπορεί να εμφανιστεί παρόμοιος με ένα μικρό μανιτάρι που συνδέεται με την επένδυση του παχέος εντέρου.

Οι πολύποδες που γίνονται μεγάλοι μπορεί να αιμορραγούν. Ενώ υπάρχουν πολλοί τύποι πολύποδων που δεν είναι καρκινώδεις, ορισμένοι πολύποδες θεωρούνται προκαρκινικοί και μπορούν να εξελιχθούν σε καρκίνο αν αφεθούν χωρίς θεραπεία.

Επομένως, η απομάκρυνση των πολύποδων πριν αναπτύξουν τέτοιες σοβαρές αλλαγές, μπορεί να αποτρέψει τον καρκίνο. Η κολονοσκόπηση είναι η διαδικασία που χρησιμοποιούν οι γιατροί για τον εντοπισμό και την απομάκρυνση των πολύποδων προκειμένου να προλάβουν τον καρκίνο του παχέος εντέρου.

Οι άνθρωποι που έχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου, περιλαμβάνουν εκείνους που έχουν οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου και ανθρώπους που είχαν προηγουμένως καρκίνο ή πολύποδες.

Όταν συμβεί καρκίνος του παχέος εντέρου, η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει:

• Χειρουργική επέμβαση
• Χημειοθεραπεία
• Ακτινοθεραπεία

Τα αρχικά στάδια του καρκίνου του παχέος εντέρου μπορεί να μην έχουν εμφανή συμπτώματα. Επομένως, ο τακτικός έλεγχος είναι σημαντικός, ιδιαίτερα για τα άτομα που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο.