Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα
Η Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα είναι μια σπάνια ασθένεια που προκύπτει από την φλεγμονή των αιμοφόρων αγγείων («αγγειίτιδα») που προκαλεί τον τραυματισμό στα συστήματα οργάνων, κυρίως περιοχές στα νεύρα, την εντερική οδό, την καρδιά, και τους συνδέσμους.
Τι είναι Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα;
Η Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα είναι μια σπάνια ασθένεια που προκύπτει από την φλεγμονή των αιμοφόρων αγγείων («αγγειίτιδα») που προκαλεί τον τραυματισμό στα συστήματα οργάνων.
Οι περιοχές που επηρεάζονται συνηθέστερα από την Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα περιλαμβάνουν τα νεύρα, την εντερική οδό, την καρδιά, και τους συνδέσμους.
Η Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα μπορεί επίσης να έχει επιπτώσεις στα αιμοφόρα αγγεία με συνέπεια την υψηλή πίεση αίματος στα νεφρά και τη ζημία στη λειτουργία νεφρών.
Τι είναι η Αγγειίτιδα;
Η Αγγειίτιδα είναι ένας γενικός όρος που αναφέρεται στη φλεγμονή των αιμοφόρων αγγείων. Όταν πάθει φλεγμονή, το αιμοφόρο αγγείο μπορεί να αποδυναμωθεί και να τεντωθεί, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε ανευρύσματα, ή τα αγγεία να γίνουν τόσο λεπτά ώστε να σπάσουν, με συνέπεια την αιμορραγία στον ιστό.
Η Αγγειίτιδα μπορεί επίσης να προκαλέσει τη στένωση των αιμοφόρων αγγείων μέχρι σημείου που να κλείσουν εξ ολοκλήρου με συνέπεια τα όργανα να καταστραφούν από την απώλεια οξυγόνου και θρεπτικών ουσιών που παρέχονταν από το αίμα.
Η Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα επηρεάζει αποκλειστικά τα μεσαίου μεγέθους αιμοφόρα αγγεία.
Ποιος επηρεάζεται από την Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα;
Η Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα μπορεί να εμφανιστεί σε ανθρώπους όλων των ηλικιών, από τα παιδιά μέχρι τους ηλικιωμένους και εμφανίζεται να προκαλείται εξίσου σε άνδρες και γυναίκες.
Τι προκαλεί την Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα;
Η αιτία του Οζώδους Πολυαρτηρίτιδας είναι άγνωστη. Η Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα δεν είναι μια μορφή καρκίνου, δεν είναι μεταδοτική, και δεν εμφανίζεται συνήθως ως κληρονομική.
Τα στοιχεία από τα ερευνητικά εργαστήρια υποστηρίζουν έντονα ότι το ανοσοποιητικό σύστημα διαδραματίζει έναν κρίσιμο ρόλο στην Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα, προκαλώντας φλεγμονή και ζημία του αιμοφόρου αγγείου και του ιστού.
Μια μορφή Αγγειίτιδας που μιμείται την Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα μπορεί να εμφανιστεί σε ανθρώπους με Ηπατίτιδα Β ή Γ, γι’ αυτό η εκτέλεση εξετάσεων αίματος για αυτούς τους ιούς είναι σημαντική.
Ποια είναι τα συμπτώματα του Οζώδους Πολυαρτηρίτιδας;
Επειδή πολλά διαφορετικά συστήματα οργάνων μπορεί να εμπλέκονται, ένα ευρύ φάσμα των συμπτωμάτων είναι πιθανό στην Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα.
Οι ασθενείς που έχουν Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα μπορεί να αισθανθούν γενικά άρρωστοι και κουρασμένοι, να έχουν πυρετούς, ή να έχουν απώλεια όρεξης και βάρους.
Μπορεί να έχουν συμπτώματα που σχετίζονται με τις περιοχές που εμπλέκονται όπως πόνο στους μυς ή/και τους συνδέσμους, πληγές δέρματος που μπορεί να εμφανιστούν ως σκληρά ευαίσθητοι κόνδυλοι (οζίδια) ή έλκη, κοιλιακό πόνο ή αίμα στα κόπρανα που εμφανίζονται ως συνέπεια της εμπλοκής της εντερικής οδού, ή σύντμηση της αναπνοής ή πόνο στο στήθος (θωρακικό άλγος) από ασθένεια που επηρεάζει την καρδιά.
Η υψηλή πίεση αίματος είναι σύνηθης στην Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα και συνήθως εξαιτίας της μειωμένης ροής αίματος της Αγγειίτιδας στα νεφρά.
Η Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα μπορεί να έχει επιπτώσεις στα νεύρα και να προκαλέσει ανώμαλες αισθήσεις, μούδιασμα ή απώλεια δύναμης. Οποιοσδήποτε συνδυασμός αυτών των συμπτωμάτων μπορεί να είναι παρών.
Πώς εντοπίζεται η Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα;
Ένας γιατρός μπορεί να υποψιαστεί Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα βασισμένος στις πληροφορίες που συγκεντρώνονται από ποικίλες πηγές, που περιλαμβάνουν:
- Ιατρικό ιστορικό για να ανιχνεύσει την παρουσία συμπτωμάτων Οζώδους Πολυαρτηρίτιδας
- Φυσική εξέταση για να ανιχνεύσει τις περιοχές των οργάνων που συμμετέχουν και για να αποκλείσει άλλες ασθένειες που μπορεί να έχουν μια παρόμοια εμφάνιση.
- Εξετάσεις αίματος και Γενική εξέταση ούρων για να ψάξει για χαρακτηριστικά γνωρίσματα που μπορεί να υποδηλώνουν φλεγμονή ή περιοχές οργανών που συμμετέχουν.
- Εξετάσεις απεικόνισης όπως οι ακτινογραφίες, η υπολογιστική τομογραφία (CT) ή η μαγνητική τομογραφία (MRI) που μπορεί να παρουσιάσουν ανωμαλίες στις περιοχές που επηρεάζονται.
Μόλις υποψιαστεί η ύπαρξη της Οζώδους Πολυαρτηρίτιδας, η επιβεβαίωση της διάγνωσης ακολουθείται συνήθως με τη λήψη ενός αρτηριογράμματος ή μιας βιοψίας.
Ένα αρτηριόγραμμα περιλαμβάνει την έγχυση μιας χρωστικής ουσίας στην κυκλοφορία του αίματος για να επιτρέψει την απεικόνιση των αιμοφόρων αγγείων και μπορεί να δείξει ανευρύσματα ή στένωση αιμοφόρων αγγείων, υποδηλωτικά της Αγγειίτιδας.
Μια βιοψία της περιοχής που επηρεάζεται, εκτελείται συχνά για να επιδιώξει να επιβεβαιώσει την παρουσία Αγγειίτιδας μέσα στον ιστό.
Οι βιοψίες και τα αρτηριογράμματα συστήνονται μόνο για τις περιοχές οργάνων στα οποία υπάρχουν ανώμαλα ευρήματα παρόντα κατά την εξέταση, τις εργαστηριακές δοκιμές, ή άλλους τύπους μελετών απεικόνισης.
Πώς αντιμετωπίζεται η Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα;
Τα φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα διαμορφώνουν το θεμέλιο της θεραπείας για την Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα.
Υπάρχουν ποικίλα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται στην Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα, καθένα από τα οποία έχει τις δικές του μεμονωμένες παρενέργειες.
Οι άνθρωποι με Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα που έχει συμμετοχή συστημάτων κρίσιμων οργάνων, θεραπεύονται γενικά με κορτικοστεροειδή όπως το prednisone ή το prednisolone που συνδυάζονται με ένα άλλο ανοσοκατασταλτικό φάρμακο όπως η κυκλοφωσφαμίδη (Cytoxan®).
Η κυκλοφωσφαμίδη δίνεται σε υψηλές δόσεις ως θεραπεία για ορισμένους τύπους καρκίνου και επομένως αναφέρεται μερικές φορές ως «χημειοθεραπεία».
Στη θεραπεία καρκίνου, η κυκλοφωσφαμίδη λειτουργεί με το να σκοτώνει ή να επιβραδύνει την αύξηση των ταχέως πολλαπλασιαζόμενων κυττάρων καρκίνου.
Στην Αγγειίτιδα, η κυκλοφωσφαμίδη χορηγείται σε δόσεις που είναι 10 έως 100 φορές χαμηλότερες από εκείνες που χρησιμοποιούνται για να θεραπεύσουν τον καρκίνο.
Σε αυτήν την ρύθμιση, η αρχική επίδρασή της είναι να επηρεάσει τη συμπεριφορά του ανοσοποιητικού συστήματος με έναν τρόπο που οδηγεί στην ανοσοκαταστολή.
Σε σπάνιες περιπτώσεις, οι άνθρωποι που δεν έχουν εκδηλώσεις που να αναφέρονται σε επιπτώσεις στο νευρικό σύστημα, την καρδιά, τα νεφρά, την εντερική οδό ή άλλα χαρακτηριστικά γνωρίσματα σοβαρής ασθένειας, μπορεί να γίνουν καλά μόνο με κορτικοστεροειδή θεραπεία.
Όλα τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα μπορούν να έχουν παρενέργειες. Ο έλεγχος για παρενέργειες διαδραματίζει έναν κρίσιμο ρόλο στην παρεμπόδιση ή την ελαχιστοποίηση του περιστατικού τους. Κάθε φάρμακο έχει ένα μοναδικό προφίλ παρενέργειας που αποτελεί τη βάση για το πλάνο ελέγχου.
Το γεγονός ότι κάποιος με Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα μπορεί αρχικά να ανεχτεί την θεραπεία, δεν εγγυάται ότι το πρόσωπο αυτό θα έχει τον ίδιο βαθμό ανοχής με την πάροδο του χρόνου.
Αυτό καθιστά τον τρέχοντα έλεγχο ουσιαστικό, και σε μερικές περιπτώσεις, ο έλεγχος για τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα μπορεί να είναι σημαντικός ακόμα και αφού σταματήσει να λαμβάνει το φάρμακο.
Ο στόχος της θεραπείας είναι να εξαλειφθούν τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της φλεγμονής λόγω της Οζώδους Πολυαρτηρίτιδας.
Όταν αυτός επιτυγχάνεται, αναφέρεται ως «απαλλαγή». Μόλις είναι προφανές ότι η ασθένεια βελτιώνεται, οι γιατροί μειώνουν αργά την κορτικοστεροειδή δόση και ευελπιστούν τελικά να την διακόψουν εντελώς.
Όταν χρησιμοποιείται κυκλοφωσφαμίδη, συχνά δίνεται μόνο μέχρι το χρόνο της «απαλλαγής» (συνήθως περίπου 3-6 μήνες), κατόπιν μπορεί να μεταπηδήσει σε έναν άλλο ανοσοκατασταλτικό πράκτορα όπως η μεθοτρεξάτη ή η αζαθειοπρίνη (Imuran®) για να διατηρηθεί η «απαλλαγή».
Η διάρκεια θεραπείας του ανοσοκατασταλτικού φαρμάκου για τη συντήρηση, μπορεί να ποικίλει μεταξύ των ατόμων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, δίνεται για ένα ελάχιστο διάστημα 1 έως 2 ετών προτού να εκτιμηθεί εάν θα ήταν σωστό να μειωθεί αργά η δόση μέχρι τη διακοπή.
Στους ανθρώπους που έχουν μία Αγγειίτιδα παρόμοια με Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα η οποία συνδέεται με την ηπατίτιδα Β ή Γ, τα αντι-ιικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για να θεραπεύσουν την ηπατίτιδα αποτελούν ένα σημαντικό μέρος της προσοχής.
Οι ανοσοκατασταλτικοί πράκτορες δίνονται συχνά αρχικά για να ελέγξουν την Αγγειίτιδα αλλά μπορεί να αποσυρθούν γρηγορότερα απ’ ό,τι σε άλλες ρυθμίσεις ώστε να επιτραπεί στα αντι-ιικά φάρμακα μια καλύτερη πιθανότητα να ελέγξουν τη μόλυνση.
Ποια είναι η προοπτική για τους ασθενείς με Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα;
Επειδή η Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα είναι μια σπάνια ασθένεια, οι ακριβείς στατιστικές όσον αφορά τη γενική έκβαση είναι μόνο κατά προσέγγιση.
Κατά μέσον όρο, μετά από 5 έτη ασθένειας, πάνω από το 80% των ανθρώπων έχουν επιζήσει των συνεπειών της Οζώδους Πολυαρτηρίτιδας.
Πώς οι άνθρωποι με Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα αποκαθίστανται στην υγεία τους, συσχετίζεται έντονα με τη δριμύτητα της ασθένειάς τους.
Αν και η Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα μπορεί να είναι μια ξαφνική και σοβαρή ασθένεια, πολλοί άνθρωποι με Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα πηγαίνουν εξαιρετικά καλά.
Η καλύτερη ευκαιρία να ελαχιστοποιηθεί η βλάβη έρχεται όταν αρχίσει αμέσως η θεραπεία και ελέγχεται προσεκτικά από έναν παθολόγο που είναι πεπειραμένος στην Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα.
Ακόμη και οι ασθενείς που έχουν την πιο σοβαρή Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα, μπορούν να επιτύχουν την απαλλαγή όταν αντιμετωπίζεται αμέσως και παρακολουθούμενη στενά.
Αφού επιτευχθεί η «απαλλαγή», είναι δυνατό η Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα να επαναληφθεί (αναφερόμενη ως «υποτροπή»).
Οι εκτιμήσεις του ποσοστού υποτροπής για την Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα, ποικίλλουν ευρέως αλλά κυμαίνονται από 10 ως 40%.
Τέτοιες υποτροπές μπορούν να είναι παρόμοιες με αυτές που το πρόσωπο βιώνει κατά τη διάρκεια της διάγνωσής του ή αυτές μπορεί να διαφέρουν.
Η πιθανότητα να βιώσετε μια σοβαρή υποτροπή μπορεί να ελαχιστοποιηθεί αν αμέσως εκθέσετε οποιαδήποτε νέα συμπτώματα σε έναν παθολόγο, με μια κανονική συνέχιση παρακολούθησης από παθολόγο, και με έναν τρέχοντα έλεγχο με εργαστηριακές εξετάσεις.
Η προσέγγιση θεραπείας για τις υποτροπές είναι παρόμοια με αυτήν της πρόσφατα διαγνωσθείσας ασθένειας, με την «απαλλαγή» να είναι πάλι δυνατή για τους περισσότερους ανθρώπους με Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα.
- + Γενικά
Τι είναι Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα;
Η Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα είναι μια σπάνια ασθένεια που προκύπτει από την φλεγμονή των αιμοφόρων αγγείων («αγγειίτιδα») που προκαλεί τον τραυματισμό στα συστήματα οργάνων.
Οι περιοχές που επηρεάζονται συνηθέστερα από την Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα περιλαμβάνουν τα νεύρα, την εντερική οδό, την καρδιά, και τους συνδέσμους.
Η Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα μπορεί επίσης να έχει επιπτώσεις στα αιμοφόρα αγγεία με συνέπεια την υψηλή πίεση αίματος στα νεφρά και τη ζημία στη λειτουργία νεφρών.
Τι είναι η Αγγειίτιδα;
Η Αγγειίτιδα είναι ένας γενικός όρος που αναφέρεται στη φλεγμονή των αιμοφόρων αγγείων. Όταν πάθει φλεγμονή, το αιμοφόρο αγγείο μπορεί να αποδυναμωθεί και να τεντωθεί, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε ανευρύσματα, ή τα αγγεία να γίνουν τόσο λεπτά ώστε να σπάσουν, με συνέπεια την αιμορραγία στον ιστό.
Η Αγγειίτιδα μπορεί επίσης να προκαλέσει τη στένωση των αιμοφόρων αγγείων μέχρι σημείου που να κλείσουν εξ ολοκλήρου με συνέπεια τα όργανα να καταστραφούν από την απώλεια οξυγόνου και θρεπτικών ουσιών που παρέχονταν από το αίμα.
Η Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα επηρεάζει αποκλειστικά τα μεσαίου μεγέθους αιμοφόρα αγγεία.
Ποιος επηρεάζεται από την Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα;
Η Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα μπορεί να εμφανιστεί σε ανθρώπους όλων των ηλικιών, από τα παιδιά μέχρι τους ηλικιωμένους και εμφανίζεται να προκαλείται εξίσου σε άνδρες και γυναίκες.
Τι προκαλεί την Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα;
Η αιτία του Οζώδους Πολυαρτηρίτιδας είναι άγνωστη. Η Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα δεν είναι μια μορφή καρκίνου, δεν είναι μεταδοτική, και δεν εμφανίζεται συνήθως ως κληρονομική.
Τα στοιχεία από τα ερευνητικά εργαστήρια υποστηρίζουν έντονα ότι το ανοσοποιητικό σύστημα διαδραματίζει έναν κρίσιμο ρόλο στην Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα, προκαλώντας φλεγμονή και ζημία του αιμοφόρου αγγείου και του ιστού.
Μια μορφή Αγγειίτιδας που μιμείται την Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα μπορεί να εμφανιστεί σε ανθρώπους με Ηπατίτιδα Β ή Γ, γι’ αυτό η εκτέλεση εξετάσεων αίματος για αυτούς τους ιούς είναι σημαντική.
Ποια είναι τα συμπτώματα του Οζώδους Πολυαρτηρίτιδας;
Επειδή πολλά διαφορετικά συστήματα οργάνων μπορεί να εμπλέκονται, ένα ευρύ φάσμα των συμπτωμάτων είναι πιθανό στην Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα.
Οι ασθενείς που έχουν Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα μπορεί να αισθανθούν γενικά άρρωστοι και κουρασμένοι, να έχουν πυρετούς, ή να έχουν απώλεια όρεξης και βάρους.
Μπορεί να έχουν συμπτώματα που σχετίζονται με τις περιοχές που εμπλέκονται όπως πόνο στους μυς ή/και τους συνδέσμους, πληγές δέρματος που μπορεί να εμφανιστούν ως σκληρά ευαίσθητοι κόνδυλοι (οζίδια) ή έλκη, κοιλιακό πόνο ή αίμα στα κόπρανα που εμφανίζονται ως συνέπεια της εμπλοκής της εντερικής οδού, ή σύντμηση της αναπνοής ή πόνο στο στήθος (θωρακικό άλγος) από ασθένεια που επηρεάζει την καρδιά.
Η υψηλή πίεση αίματος είναι σύνηθης στην Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα και συνήθως εξαιτίας της μειωμένης ροής αίματος της Αγγειίτιδας στα νεφρά.
Η Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα μπορεί να έχει επιπτώσεις στα νεύρα και να προκαλέσει ανώμαλες αισθήσεις, μούδιασμα ή απώλεια δύναμης. Οποιοσδήποτε συνδυασμός αυτών των συμπτωμάτων μπορεί να είναι παρών.
- + Διάγνωση
Πώς εντοπίζεται η Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα;
Ένας γιατρός μπορεί να υποψιαστεί Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα βασισμένος στις πληροφορίες που συγκεντρώνονται από ποικίλες πηγές, που περιλαμβάνουν:
- Ιατρικό ιστορικό για να ανιχνεύσει την παρουσία συμπτωμάτων Οζώδους Πολυαρτηρίτιδας
- Φυσική εξέταση για να ανιχνεύσει τις περιοχές των οργάνων που συμμετέχουν και για να αποκλείσει άλλες ασθένειες που μπορεί να έχουν μια παρόμοια εμφάνιση.
- Εξετάσεις αίματος και Γενική εξέταση ούρων για να ψάξει για χαρακτηριστικά γνωρίσματα που μπορεί να υποδηλώνουν φλεγμονή ή περιοχές οργανών που συμμετέχουν.
- Εξετάσεις απεικόνισης όπως οι ακτινογραφίες, η υπολογιστική τομογραφία (CT) ή η μαγνητική τομογραφία (MRI) που μπορεί να παρουσιάσουν ανωμαλίες στις περιοχές που επηρεάζονται.
Μόλις υποψιαστεί η ύπαρξη της Οζώδους Πολυαρτηρίτιδας, η επιβεβαίωση της διάγνωσης ακολουθείται συνήθως με τη λήψη ενός αρτηριογράμματος ή μιας βιοψίας.
Ένα αρτηριόγραμμα περιλαμβάνει την έγχυση μιας χρωστικής ουσίας στην κυκλοφορία του αίματος για να επιτρέψει την απεικόνιση των αιμοφόρων αγγείων και μπορεί να δείξει ανευρύσματα ή στένωση αιμοφόρων αγγείων, υποδηλωτικά της Αγγειίτιδας.
Μια βιοψία της περιοχής που επηρεάζεται, εκτελείται συχνά για να επιδιώξει να επιβεβαιώσει την παρουσία Αγγειίτιδας μέσα στον ιστό.
Οι βιοψίες και τα αρτηριογράμματα συστήνονται μόνο για τις περιοχές οργάνων στα οποία υπάρχουν ανώμαλα ευρήματα παρόντα κατά την εξέταση, τις εργαστηριακές δοκιμές, ή άλλους τύπους μελετών απεικόνισης.
- + Διαχείριση & Θεραπεία
Πώς αντιμετωπίζεται η Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα;
Τα φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα διαμορφώνουν το θεμέλιο της θεραπείας για την Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα.
Υπάρχουν ποικίλα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται στην Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα, καθένα από τα οποία έχει τις δικές του μεμονωμένες παρενέργειες.
Οι άνθρωποι με Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα που έχει συμμετοχή συστημάτων κρίσιμων οργάνων, θεραπεύονται γενικά με κορτικοστεροειδή όπως το prednisone ή το prednisolone που συνδυάζονται με ένα άλλο ανοσοκατασταλτικό φάρμακο όπως η κυκλοφωσφαμίδη (Cytoxan®).
Η κυκλοφωσφαμίδη δίνεται σε υψηλές δόσεις ως θεραπεία για ορισμένους τύπους καρκίνου και επομένως αναφέρεται μερικές φορές ως «χημειοθεραπεία».
Στη θεραπεία καρκίνου, η κυκλοφωσφαμίδη λειτουργεί με το να σκοτώνει ή να επιβραδύνει την αύξηση των ταχέως πολλαπλασιαζόμενων κυττάρων καρκίνου.
Στην Αγγειίτιδα, η κυκλοφωσφαμίδη χορηγείται σε δόσεις που είναι 10 έως 100 φορές χαμηλότερες από εκείνες που χρησιμοποιούνται για να θεραπεύσουν τον καρκίνο.
Σε αυτήν την ρύθμιση, η αρχική επίδρασή της είναι να επηρεάσει τη συμπεριφορά του ανοσοποιητικού συστήματος με έναν τρόπο που οδηγεί στην ανοσοκαταστολή.
Σε σπάνιες περιπτώσεις, οι άνθρωποι που δεν έχουν εκδηλώσεις που να αναφέρονται σε επιπτώσεις στο νευρικό σύστημα, την καρδιά, τα νεφρά, την εντερική οδό ή άλλα χαρακτηριστικά γνωρίσματα σοβαρής ασθένειας, μπορεί να γίνουν καλά μόνο με κορτικοστεροειδή θεραπεία.
Όλα τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα μπορούν να έχουν παρενέργειες. Ο έλεγχος για παρενέργειες διαδραματίζει έναν κρίσιμο ρόλο στην παρεμπόδιση ή την ελαχιστοποίηση του περιστατικού τους. Κάθε φάρμακο έχει ένα μοναδικό προφίλ παρενέργειας που αποτελεί τη βάση για το πλάνο ελέγχου.
Το γεγονός ότι κάποιος με Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα μπορεί αρχικά να ανεχτεί την θεραπεία, δεν εγγυάται ότι το πρόσωπο αυτό θα έχει τον ίδιο βαθμό ανοχής με την πάροδο του χρόνου.
Αυτό καθιστά τον τρέχοντα έλεγχο ουσιαστικό, και σε μερικές περιπτώσεις, ο έλεγχος για τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα μπορεί να είναι σημαντικός ακόμα και αφού σταματήσει να λαμβάνει το φάρμακο.
Ο στόχος της θεραπείας είναι να εξαλειφθούν τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της φλεγμονής λόγω της Οζώδους Πολυαρτηρίτιδας.
Όταν αυτός επιτυγχάνεται, αναφέρεται ως «απαλλαγή». Μόλις είναι προφανές ότι η ασθένεια βελτιώνεται, οι γιατροί μειώνουν αργά την κορτικοστεροειδή δόση και ευελπιστούν τελικά να την διακόψουν εντελώς.
Όταν χρησιμοποιείται κυκλοφωσφαμίδη, συχνά δίνεται μόνο μέχρι το χρόνο της «απαλλαγής» (συνήθως περίπου 3-6 μήνες), κατόπιν μπορεί να μεταπηδήσει σε έναν άλλο ανοσοκατασταλτικό πράκτορα όπως η μεθοτρεξάτη ή η αζαθειοπρίνη (Imuran®) για να διατηρηθεί η «απαλλαγή».
Η διάρκεια θεραπείας του ανοσοκατασταλτικού φαρμάκου για τη συντήρηση, μπορεί να ποικίλει μεταξύ των ατόμων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, δίνεται για ένα ελάχιστο διάστημα 1 έως 2 ετών προτού να εκτιμηθεί εάν θα ήταν σωστό να μειωθεί αργά η δόση μέχρι τη διακοπή.
Στους ανθρώπους που έχουν μία Αγγειίτιδα παρόμοια με Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα η οποία συνδέεται με την ηπατίτιδα Β ή Γ, τα αντι-ιικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για να θεραπεύσουν την ηπατίτιδα αποτελούν ένα σημαντικό μέρος της προσοχής.
Οι ανοσοκατασταλτικοί πράκτορες δίνονται συχνά αρχικά για να ελέγξουν την Αγγειίτιδα αλλά μπορεί να αποσυρθούν γρηγορότερα απ’ ό,τι σε άλλες ρυθμίσεις ώστε να επιτραπεί στα αντι-ιικά φάρμακα μια καλύτερη πιθανότητα να ελέγξουν τη μόλυνση.
- + Επεμβάσεις
- + Πρόληψη
Ποια είναι η προοπτική για τους ασθενείς με Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα;
Επειδή η Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα είναι μια σπάνια ασθένεια, οι ακριβείς στατιστικές όσον αφορά τη γενική έκβαση είναι μόνο κατά προσέγγιση.
Κατά μέσον όρο, μετά από 5 έτη ασθένειας, πάνω από το 80% των ανθρώπων έχουν επιζήσει των συνεπειών της Οζώδους Πολυαρτηρίτιδας.
Πώς οι άνθρωποι με Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα αποκαθίστανται στην υγεία τους, συσχετίζεται έντονα με τη δριμύτητα της ασθένειάς τους.
Αν και η Οζώδης Πολυαρτηρίτιδα μπορεί να είναι μια ξαφνική και σοβαρή ασθένεια, πολλοί άνθρωποι με Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα πηγαίνουν εξαιρετικά καλά.
Η καλύτερη ευκαιρία να ελαχιστοποιηθεί η βλάβη έρχεται όταν αρχίσει αμέσως η θεραπεία και ελέγχεται προσεκτικά από έναν παθολόγο που είναι πεπειραμένος στην Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα.
Ακόμη και οι ασθενείς που έχουν την πιο σοβαρή Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα, μπορούν να επιτύχουν την απαλλαγή όταν αντιμετωπίζεται αμέσως και παρακολουθούμενη στενά.
Αφού επιτευχθεί η «απαλλαγή», είναι δυνατό η Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα να επαναληφθεί (αναφερόμενη ως «υποτροπή»).
Οι εκτιμήσεις του ποσοστού υποτροπής για την Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα, ποικίλλουν ευρέως αλλά κυμαίνονται από 10 ως 40%.
Τέτοιες υποτροπές μπορούν να είναι παρόμοιες με αυτές που το πρόσωπο βιώνει κατά τη διάρκεια της διάγνωσής του ή αυτές μπορεί να διαφέρουν.
Η πιθανότητα να βιώσετε μια σοβαρή υποτροπή μπορεί να ελαχιστοποιηθεί αν αμέσως εκθέσετε οποιαδήποτε νέα συμπτώματα σε έναν παθολόγο, με μια κανονική συνέχιση παρακολούθησης από παθολόγο, και με έναν τρέχοντα έλεγχο με εργαστηριακές εξετάσεις.
Η προσέγγιση θεραπείας για τις υποτροπές είναι παρόμοια με αυτήν της πρόσφατα διαγνωσθείσας ασθένειας, με την «απαλλαγή» να είναι πάλι δυνατή για τους περισσότερους ανθρώπους με Οζώδη Πολυαρτηρίτιδα.
- + Ιατρικές Συμβουλές
- + Ιατρική Υποστήριξη
