Θέματα ελέγχου της κύστεως

Εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες υποφέρουν από απώλεια ελέγχου της ουροδόχου κύστης. Η ακράτεια της ουροδόχου κύστης είναι δύο φορές συχνότερη στις γυναίκες επειδή η εγκυμοσύνη, ο τοκετός και η εμμηνόπαυση μπορούν να επηρεάσουν τη μυϊκή δύναμη της πυέλου και να βλάψουν τα νεύρα που ελέγχουν την ουροδόχο κύστη.

Πολλοί άνθρωποι αισθάνονται ντροπή ή ντρέπονται να μιλήσουν για τα προβλήματα ελέγχου της ουροδόχου κύστης τους, ωστόσο υπάρχουν πολλές αποτελεσματικές θεραπείες.

Ο ιατρός σας μπορεί να μην ρωτήσει για τη λειτουργία της διούρησης κατά τη διάρκεια μιας εξέτασης, οπότε θα πρέπει να μιλήσετε ανοικτά αν αντιμετωπίζετε προβλήματα ελέγχου της ουροδόχου κύστης.

1. Η Ακράτεια λόγω Άγχους: προκαλείται από ξαφνική πίεση στην ουροδόχο κύστη. Η άσκηση, το φτέρνισμα, το γέλιο ή η βαριά ανύψωση μπορεί να είναι μερικοί λόγοι για τη απώλεια ούρων. Σε νεότερα άτομα και μεσήλικες γυναίκες που βρίσκονται κοντά ή στην εμμηνόπαυση συναντιέται πιο συχνά.
2. Η Επείγουσα Ακράτεια: Συμβαίνει εφόσον δεν είστε σε θέση να κρατηθείτε όταν έχετε επείγουσα ανάγκη για ούρηση και δεν καταφέρετε να φθάσετε στην τουαλέτα. Τα άτομα με διαβήτη, εγκεφαλικό επεισόδιο, ΣΚΠ, νόσο Alzheimer (Αλτσχάιμερ) και νόσο του Parkinson (Πάρκινσον) μπορεί να έχουν αυτό το πρόβλημα.
3. Η Ακράτεια Υπερχείλισης: Όταν η ουροδόχος κύστη είναι συνεχώς γεμάτη και δεν μπορεί να αδειάσει τελείως. Ένας αυξημένος προστάτης που εμποδίζει την ουρήθρα (σωλήνας στον οποίο διέρχονται τα ούρα) ή μια κάκωση του νωτιαίου μυελού μπορεί να προκαλέσει αυτή την κατάσταση.
4. Η Λειτουργική Ακράτεια: Μπορεί να παρουσιαστεί εάν έχετε μια κατάσταση που σας εμποδίζει να φτάσετε στην τουαλέτα εγκαίρως. Η αρθρίτιδα ή άλλες διαταραχές μπορεί να σας εμποδίσουν να μετακινηθείτε γρήγορα.

Η βραχυπρόθεσμη απώλεια ελέγχου της ουροδόχου κύστης μπορεί να προέλθει από λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος, κολπικές λοιμώξεις, δυσκοιλιότητα και μερικά φάρμακα.

Ωστόσο, αν η απώλεια ελέγχου της ουροδόχου κύστης σας διαρκεί περισσότερο από μία εβδομάδα, ενημερώστε τον ιατρό σας.

Η μακροχρόνια απώλεια ελέγχου της ουροδόχου κύστης μπορεί να προκληθεί από:

1. Αδύναμους μύες στην ουροδόχο κύστη
2. Υπερδραστήριους μύες της ουροδόχου κύστης
3. Βλάβη στα νεύρα στην ουροδόχο κύστη
4. Αποκλεισμός (μπλοκάρισμα) από ένα διευρυμένο προστάτη
5. Υπερβολικό βάρος.

Τα προβλήματα ελέγχου της ουροδόχου κύστης μπορεί να είναι ενοχλητικά και μπορεί να σας προκαλέσουν την άσκοπη μείωση των δραστηριοτήτων που απολαμβάνετε.

Μπορεί επίσης να αποτελούν ένδειξη σοβαρής υποκείμενης κατάστασης υγείας. Η ακράτεια της ουροδόχου κύστης μπορεί να είναι ένα σύμπτωμα της νόσου των νεφρών, του διαβήτη, της νόσου του Alzheimer, της νόσου του Parkinson, της σκλήρυνσης κατά πλάκας (MS ή ΣΚΠ) και άλλων ασθενειών.

Μη χειρουργικές θεραπείες συνιστώνται συχνά για την αντιμετώπιση των προβλημάτων ελέγχου της ουροδόχου κύστης.

Αυτές περιλαμβάνουν:

1. Φυσιοθεραπεία και Άσκηση
2. Απώλεια βάρους
3. Μείωση της πρόσληψης αλκοόλ και καφεΐνης
4. Ηλεκτρική διέγερση των νεύρων που ελέγχουν την ουροδόχο κύστη
5. Η επανεκπαίδευση της κύστης πηγαίνοντας στο μπάνιο σε καθορισμένες ώρες
6. Ασκήσεις Kegel, ασκήσεις για την ενίσχυση των πυελικών μυών
7. Συσκευή ελέγχου ουροδόχου κύστης που εισάγεται στον κόλπο και η οποία επαναφέρει την ουρήθρα στη θέση της με σκοπό να μειώσει τη απώλεια
8. Βιοανάδραση/βιοανατροφοδότηση (Ψυχοφυσιολογική διέγερση) για να βοηθήσει τους ασθενείς να μάθουν να ελέγχουν τους μυς της ουροδόχου κύστης.

Αναλόγως με τον τύπο της απώλειας και το πόσο ενοχλητικό είναι – και αν οι ασθενείς δεν ανταποκρίνονται στις μη χειρουργικές θεραπείες – η χειρουργική επέμβαση και άλλες παρεμβάσεις μπορούν να είναι πολύ επιτυχείς.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, μπορούν να γίνουν ως διαδικασία που περιλαμβάνει τους εξωτερικούς ασθενείς.

Πολλές γυναίκες βιώνουν την περιστασιακή απώλεια των ούρων όταν φταρνιστούν ή βήξουν δυνατά, ειδικά όσες έχουν γεννήσει στο παρελθόν.

Για τη Μαρία, το πρόβλημα είχε κατακυριεύσει τη ζωή της: “Πάλευα με αυτό το πρόβλημα για 20 χρόνια, και συνέχιζα να πηγαίνω από το κακό στο χειρότερο’’, θυμάται η 63χρονη κάτοικος της Parma στο Οχάιο των ΗΠΑ. “Προσπάθησα πολλές μη χειρουργικές μεθόδους για να το διαχειριστώ. Έγινε τόσο άσχημο που έπρεπε να μεταφέρω πάνες για εμένα στο αυτοκίνητο, στη βαλίτσα, στη τσάντα, στο σάκο με τα μπαστούνια του γκολφ’’.

Για μία δραστήρια γυναίκα που αγαπά να είναι στο γήπεδο του γκολφ, ήταν ένα μεγάλο βάρος. “Είχε φτάσει στο σημείο που δεν μπορούσα να φύγω από το σπίτι χωρίς να πάρω κάποια μέτρα προφύλαξης’’, μας δηλώνει η Μαρία.

Στη συνέχεια, μια μέρα, η Μαρία διάβασε ένα άρθρο εφημερίδας σχετικά με το πώς οι χειρουργικές επιλογές για ακράτεια ούρων είχαν βελτιωθεί ώστε να συμπεριληφθούν οι διαδικασίες των εξωτερικών ασθενών. Αυτό την έκανε να θέλει να μάθει περισσότερα και γι’ αυτό προγραμμάτισε ένα ραντεβού με την Courtenay Moore, MD, στο Cleveland Clinic Glickman Urological & kidney Institute.

Η Δρ. Moore διευθύνει την Πρωτοβουλία ΄Γυναικεία Σεξουαλική Δυσλειτουργία’ και ειδικεύεται στην πρόπτωση του πυελικού οργάνου, την ακράτεια, τη δυσλειτουργία της ακράτειας και στη γυναικεία σεξουαλική δυσλειτουργία. Είναι μία από τις 30 μόνο πιστοποιημένες, συναδέλφους (του Ιατρικού Συλλόγου της χώρας) γυναίκες που εξασκούν τη γυναικεία ουρολογία.

Μετά τις εξετάσεις, η Δρ Μουρ είπε στη Μαρία ότι ήταν καλός υποψήφιος για ενδοκολπικό σύστημα συγκράτησης μέσης ουρήθρας (δίκην σφενδόνας).

Εκτελούμενη κολπικά, η εξωτερική χειρουργική επέμβαση απαιτεί μια μικρή κολπική και δύο μικρές τομές στη βουβωνική χώρα για να εισαχθεί ένα υλικό, το οποίο στη συνέχεια στηρίζει την ουρήθρα. Η Μαρία περιγράφει την έκβαση της ως ‘απόλυτα και απόλυτα επιτυχημένη’. “Έμεινα έκπληκτη. Αν ήξερα ότι θα λειτουργούσε τόσο καλά, θα το έκανα προ ετών’’. «Ήταν μια τόσο θετική εμπειρία που ήθελα να αγκαλιάσω την Δρ Μουρ, μετά την επέμβαση» παραδέχεται με γέλιο.

Λίγες εβδομάδες αργότερα, η Μαρία έπαιξε το πρώτο της «ξηρό γύρο γκολφ» σε 20 χρόνια και τώρα μπορεί να γελάσει, να βήξει και να σηκώσει ψηλά τα εγγόνια της χωρίς κανένα πρόβλημα.

Η Μαρία παραδέχεται ότι η ντροπή (αμηχανία) είναι μέρος αυτού που την κράτησε πίσω στην αναζήτηση θεραπείας. Οι φίλοι της έχουν μοιραστεί τις περισσότερες λεπτομέρειες της ζωής τους για χρόνια, αλλά μέχρι να αποφασίσει τη διαδικασία της, κανείς δεν συζήτησε ποτέ την ουρική της ακράτεια. “Τώρα, όλοι οι φίλοι μου ενδιαφέρονται να μάθουν περισσότερα’’, λέει. “Τους λέω ότι είναι μια εξαιρετική επιλογή να εξετάσουν (αν ποτέ βιώσουν τέτοια περιστατικά)’’.