Ο οισοφάγος Barrett δεν προκαλεί ενδείξεις ή συμπτώματα, αλλά επειδή υπάρχει ισχυρή σχέση μεταξύ της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης (gastroesophageal reflux disease – GERD) και του οισοφάγου Barrett, τα συμπτώματα του οισοφάγου Barrett μπορεί να είναι παρόμοια με αυτά του GERD.

Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

1. Μια αίσθηση έξαψης (καύσου) κάτω από το στήθος.
2. Παλινδρόμηση των οξέων του στομάχου.
3. Δυσκολία στην κατάποση. (Σημείωση: Αυτό το σύμπτωμα απαιτεί άμεση ιατρική φροντίδα.)

Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη του οισοφάγου Barrett, όπως:

1. Συμπτώματα του GERD
2. Παχυσαρκία
3. Προχωρημένη ηλικία
4. Καυκάσια εθνικότητα
5. Γένος αρσενικό
6. Οικογενειακό Ιστορικό σε Οισοφάγο Barrett.

Ο οισοφάγος Barrett είναι μια προκαρκινική κατάσταση που μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη Καρκίνου του Οισοφάγου σε ελάχιστο αριθμό ασθενών.

Ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου είναι περίπου 0,5% κάθε χρόνο. Αυτός ο τύπος καρκίνου ονομάζεται «Οισοφαγικό Αδενοκαρκίνωμα».

Ο καρκίνος του οισοφάγου αναπτύσσεται μέσω μιας σειράς αλλαγών στα κύτταρα του οισοφάγου γνωστή ως δυσπλασία.

Η δυσπλασία μπορεί να ανιχνευθεί μόνο με ενδοσκοπικές βιοψίες. Οι ασθενείς με οισοφάγο Barrett θα πρέπει να έχουν τακτικές εξετάσεις παρακολούθησης για να ανιχνεύσουν τον καρκίνο σε ένα πρώιμο και δυνητικά ιάσιμο στάδιο.

Ο μόνος τρόπος για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση του οισοφάγου Barrett είναι με μια εξέταση που ονομάζεται Άνω Ενδοσκόπηση.

Αυτή περιλαμβάνει την είσοδο ενός μικρού σωλήνα (ενδοσκόπιο με ενσωματωμένο φως) μέσω του λαιμού και μέσα στον οισοφάγο για να εξεταστεί πιθανή αλλαγή στον βλεννογόνο του οισοφάγου.

Ενώ η όψη του οισοφάγου μπορεί να καταδεικνύει οισοφάγο Barrett, η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί μόνο με μικρά δείγματα ιστών ( βιοψίες) που λαμβάνονται μέσω του ενδοσκοπίου. Ένας παθολόγος θα εξετάσει τον ιστό για να κάνει τη διάγνωση.

Η θεραπεία του οισοφάγου Barrett είναι παρόμοια με τη θεραπεία του GERD. Η θεραπεία ξεκινάει με αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως:

1. Δεν τρώτε συγκεκριμένα τρόφιμα.
2. Δεν τρώτε αργά το βράδυ.
3. Δεν καπνίζετε.

Η θεραπεία είναι επίσης πιθανό να περιλαμβάνει τη χρήση φαρμάκων που μειώνουν την παραγωγή οξέος από το στομάχι.

Οι ασθενείς με οισοφάγο Barrett συνήθως χρειάζονται συνταγογραφούμενα φάρμακα* – όπως η ομεπραζόλη, η λανσοπραζόλη, η παντοπραζόλη, η ραμπεπροζόλη, η εσομεπραζόλη, ή δεξαλανσοπραζόλη – για να μειωθεί το όξινο γαστρικό περιεχόμενο (οξύ).

(*) Οmeprazole (Prilosec®), lansoprazole (Prevacid®), pantoprazole (Protonix®), rabeprozole (Aciphex®), esomeprazole (Nexium®), ή dexlansoprazole (Kapidex®)

Αυτά τα φάρμακα λαμβάνονται συνήθως πριν το πρωινό μία φορά την ημέρα ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, πριν το πρωινό και το δείπνο. Ανταγωνιστές των υποδοχέων Η2 είναι επίσης διαθέσιμα φάρμακα .

Τα Tagamet®, Zantac®, Axid® και Pepcid®γενικά δεν είναι τόσο αποτελεσματικά για τη μείωση της βλάβης του οξέος στον οισοφάγο που προκαλεί τον οισοφάγο Barrett, αλλά μπορεί να ανακουφίσουν τα συμπτώματα σε ορισμένους ασθενείς.

Όλοι οι ασθενείς με οισοφάγο Barrett που έχουν καλή υγεία πρέπει να υποβάλλονται σε ενδοσκοπική παρακολούθηση σε κατάλληλα διαστήματα:

1. Ασθενείς χωρίς δυσπλασία (ασυνήθιστες αλλαγές ή αναπτύξεις) σε 2 ενδοσκοπήσεις που πραγματοποιούνται σε διάστημα ενός έτους πρέπει να έχουν ενδοσκοπική παρακολούθηση ανά τριετία.
2. Οι ασθενείς με χαμηλόβαθμη δυσπλασία πρέπει πρώτα να επιβεβαιώσουν τις βιοψίες τους από παθολόγο – γαστρεντερολόγο (GI). Η ενδοσκόπηση πρέπει να επαναλαμβάνεται σε διάστημα 6 μηνών και έπειτα κάθε χρόνο μέχρις ότου, για δύο ακόλουθα έτη, να είναι αρνητικές πριν επαναληφθεί η παρακολούθηση κατά τριετή διαστήματα.
3. Οι ασθενείς με υψηλόβαθμη δυσπλασία πρέπει πρώτα να κάνουν ανασκόπηση στις βιοψίες τους από παθολόγο – γαστρεντερολόγο (GI), και στη συνέχεια να κάνουν ενδοσκόπηση με σχολαστικές βιοψίες και ενδοσκοπική εκτομή οποιωνδήποτε βλεννογόνικων ανωμαλιών, εντός 3 μηνών, για να αποκλείσουν απροσδόκητο καρκίνο.

Οι τρέχουσες θεραπείες για τον οισοφάγο του Barrett με δυσπλασία ή καρκίνο περιλαμβάνουν φωτοδυναμική θεραπεία, εκτομή (αφαίρεση) με ραδιοσυχνότητες, κρυοθεραπεία, ενδοσκοπική εκτομή του βλεννογόνου ή χειρουργική αφαίρεση σχεδόν όλου του οισοφάγου.

Φωτοδυναμική θεραπεία: Συνδυάζει μια ουσία που ευαισθητοποιεί το φως (Photofrin®) με τη χρήση ενός λέιζερ. Η επένδυση του Barrett καταστρέφεται μαζί με τον καρκινικό και προκαρκινικό ιστό. Αυτό σπάνια χρησιμοποιείται πλέον λόγω του κόστους, των παρενεργειών και των προβληματικών μακροπρόθεσμων αποτελεσμάτων.

Αφαίρεση με ραδιοσυχνότητα: Περιλαμβάνει τη χρήση ενέργειας ραδιοσυχνοτήτων (ενέργεια που παρέχεται μέσω ηλεκτροδίων που είναι παρόμοια με την ενέργεια μικροκυμάτων) για να καταστρέψει την επένδυση Barrett και να την αντικαταστήσει με φυσιολογικά οισοφαγικά κύτταρα. Τα αποτελέσματα είναι πολλά υποσχόμενα για τη θεραπεία της δυσπλασίας χαμηλού βαθμού και της δυσπλασίας υψηλού βαθμού. Η χρήση της αφαίρεσης με ραδιοσυχνοτήτες για τον οισοφάγο μη-δυσπλαστικού τύπου Barrett είναι προς το παρόν αμφιλεγόμενη.

Κρυοθεραπεία: Περιλαμβάνει την ψύξη της επένδυσης του οισοφάγου – του βλεννογόνου και στη συνέχεια την αντικατάσταση με κανονικά οισοφαγικά κύτταρα. Αυτή η τεχνική είναι ακόμα πειραματική και τελεί υπό μελέτη.

Ενδοσκοπική εκτομή του βλεννογόνου: Περιλαμβάνει την αφαίρεση μη φυσιολογικών περιοχών του βλεννογόνου Barrett με τη χρήση ενός ενδοσκοπικά τοποθετημένου εργαλείου παρόμοιο με αυτό που χρησιμοποιείται για τους πολύποδες του παχέος εντέρου. Σε αντίθεση με άλλες ενδοσκοπικές τεχνικές, η ενδοσκοπική εκτομή του βλεννογόνου επιτρέπει την επιβεβαίωση ιστού από παθολόγο. Οποιεσδήποτε ανωμαλίες του βλεννογόνου πρέπει να απομακρύνονται με ενδοσκοπική εκτομή του βλεννογόνου πριν από τη χρήση άλλων ενδοσκοπικών ή χειρουργικών τεχνικών.
Η χειρουργική θεραπεία του οισοφάγου Barrett με καρκίνο χρησιμοποιείται μόνο όταν ο ασθενής είναι αρκετά δυνατός να χειριστεί τη χειρουργική επέμβαση και έχει δυσπλασία υψηλού βαθμού ή καρκίνο.
Εάν η χειρουργική επέμβαση επιλέγεται ως θεραπεία, ουσιαστικά ολόκληρος ο οισοφάγος αφαιρείται και το στομάχι μετατίθεται στον θώρακα για να αναστομωθεί .