Φλεγμονώδης Νόσος του Εντέρου (σύνοψη)
Η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου (IBD) είναι μια ομάδα διαταραχών που προκαλούν ερεθισμό και οίδημα του πεπτικού σωλήνα.
Οι δύο κύριες ασθένειες που αποτελούν IBD είναι η νόσος του Crohn και η ελκώδης κολίτιδα.
Και οι δύο προκαλούν οίδημα και πληγές στην επένδυση της πεπτικής οδού με συμπτώματα όπως κοιλιακό άλγος και διάρροια.
Τι είναι η Φλεγμονώδης Νόσος του Εντέρου;
Η Φλεγμονώδης Νόσος του Εντέρου (IBD) είναι μια ομάδα διαταραχών που προκαλούν ερεθισμό και οίδημα του πεπτικού σωλήνα.
Υπάρχουν δύο κύριες ασθένειες που αποτελούν IBD: Η νόσος του Crohn και η ελκώδης κολίτιδα.
Και οι δύο ασθένειες προκαλούν οίδημα και πληγές στην στοιβάδα επένδυσης (βλεννογόνο) της πεπτικής οδού και συμπτώματα όπως κοιλιακό άλγος και διάρροια.
Περίπου 1,5 εκ. άνθρωποι στις ΗΠΑ έχουν είτε νόσο του Crohn είτε ελκώδη κολίτιδα.
Τι είναι η Νόσος του Crohn;
Η Νόσος του Crohn είναι μια χρόνια ασθένεια στην οποία το έντερο γίνεται φλεγμονώδες και εξελκωμένο (μαρκαρισμένο με πληγές).
Η νόσος του Crohn επηρεάζει συνήθως το κάτω τμήμα του λεπτού εντέρου (ειλεός), αν και μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε τμήμα του παχέος ή λεπτού εντέρου, του στομάχου, του οισοφάγου ή ακόμα και του στόματος.
Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά είναι συνηθέστερη μεταξύ των ηλικιών 15 και 30 ετών.
Η νόσος του Crohn μπορεί να ανατρέψει την κανονική λειτουργία του εντέρου με διάφορους τρόπους.
Ο ιστός μπορεί:
- Να εμφανήσει οίδημα (να πρηστεί), να πυκνώσει ή να σχηματίσει ουλή, που οδηγεί σε απόφραξη της διόδου μέσα στο έντερο.
- Να αναπτύξει έλκη που μπορούν να εισέλθουν στα βαθιά στρώματα του εντερικού τοιχώματος.
- Να χάσει την ικανότητά του να απορροφά θρεπτικά συστατικά από αφομοιώσιμα τρόφιμα (δυσαπορρόφηση).
- Να αναπτύξει μη φυσιολογικές διαβάσεις (συρίγγια) από ένα μέρος του εντέρου σε άλλο μέρος του εντέρου ή από το έντερο σε κοντινούς ιστούς όπως η ουροδόχος κύστη ή ο κόλπος και ακόμη και το δέρμα.
Τι είναι η Ελκώδης Κολίτιδα;
Η Ελκώδης Κολίτιδα είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νόσος που επηρεάζει την επένδυση του παχέος εντέρου (κόλον) και του ορθού.
Τα άτομα με αυτή την πάθηση έχουν μικροσκοπικά έλκη και μικρά αποστήματα στο κόλον και το ορθό τους, τα οποία παθαίνουν φλεγμονές κάθε τόσο και συχνά προκαλούν αιματηρά κόπρανα και διάρροια.
Η φλεγμονή αρχίζει συνήθως στο ορθό και στη συνέχεια εξαπλώνεται σε άλλα τμήματα του παχέος εντέρου. Η ασθένεια μπορεί να συνεχιστεί επί μακρόν, για εβδομάδες έως χρόνια κάθε φορά.
Η κύρια διαφορά μεταξύ της νόσου του Crohn και της ελκώδους κολίτιδας είναι ότι η Crohn μπορεί να αναπτυχθεί οπουδήποτε στον πεπτικό σωλήνα (από το στόμα έως το ορθό) και διεισδύει στα βαθιά στρώματα της επένδυσης του πεπτικού σωλήνα.
Η ελκώδης κολίτιδα συνήθως επηρεάζει μόνο την επένδυση του παχέος εντέρου.
Ποια είναι η αιτία της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου;
Η IBD προκαλείται πιθανώς από ένα πρόβλημα που σχετίζεται με το ανοσοποιητικό σύστημα του ατόμου.
Σε περιπτώσεις IBD, το ανοσοποιητικό σύστημα αντιλαμβάνεται, λανθασμένα, τρόφιμα ή άλλες ουσίες στον πεπτικό σωλήνα ως «ξένα σώματα» και πλημμυρίζει την οδό με λευκά αιμοσφαίρια (τα οποία συνήθως καταπολεμούν λοιμώξεις).
Αυτή η υπερχείλιση των λευκών αιμοσφαιρίων προκαλεί τα συμπτώματα του IBD. Το λάθος του ανοσοποιητικού συστήματος μπορεί να προκληθεί από ιό, βακτήρια ή αλλεργία.
Το IBD είναι συχνά μια γενετική κατάσταση (που διατρέχει τις οικογένειες).
Ποια είναι τα συμπτώματα της Φλεγμονώδους Νόσου του Εντέρου;
Σε ασθενείς που έχουν IBD, τα συνηθισμένα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:
- Διάρροια
- Κοιλιακό πόνο
- Αιμορραγία
- Αναιμία
- Απώλεια βάρους
- Φτωχή διατροφή
- Συρίγγια (μη φυσιολογικά περάσματα)
Και οι δύο καταστάσεις μπορεί να επηρεάσουν τα οστά, το δέρμα και τα μάτια.
Πώς διαγιγνώσκεται η Φλεγμονώδης Νόσος του Εντέρου;
Η νόσος του Crohn και η ελκώδης κολίτιδα έχουν πολύ παρόμοια συμπτώματα, οπότε μπορεί να είναι δύσκολο να προσδιοριστεί από ποια από αυτές τις δύο πάσχει ο ασθενής.
Οι εξετάσεις για τη διάγνωση του IBD περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:
- Αξονική Εντερογραφία (CT Enterography): Μια εξέταση που επιτρέπει στον γιατρό να εκτελέσει μια ακτινολογική εξέταση ολόκληρης της κοιλιάς. Τα ευρήματα της ενεργού νόσου περιλαμβάνουν πάχυνση του τοιχώματος του εντέρου, φλεγμονή του εντέρου, στενές περιοχές και συρίγγια.
- Ευέλικτη Σιγμοειδοσκόπηση: Μια εξέταση που παρέχει μια άποψη του χαμηλότερου τμήματος του παχέος εντέρου. Ο γιατρός εισάγει έναν λεπτό, εύκαμπτο και με ενσωματωμένο φως σωλήνα, μέσω του ορθού, και εξετάζει αυτό το τμήμα του παχέος εντέρου, αναζητώντας φλεγμονή, έλκη ή άλλα προβλήματα.
- Κολονοσκόπηση: Ο γιατρός εισάγει έναν λεπτό, εύκαμπτο, φωτιζόμενο σωλήνα που είναι αρκετά μακρύς ώστε να βλέπει ολόκληρο το παχύ έντερο με τη συνδεδεμένη κάμερα. Ο γιατρός μπορεί επίσης να πάρει δείγματα ιστών από το εσωτερικό του παχέος εντέρου που μπορούν να εξεταστούν στο εργαστήριο για συστάδες φλεγμονωδών κυττάρων που ονομάζονται «κοκκιώματα». Αυτές οι συστάδες είναι παρούσες στη νόσο του Crohn αλλά όχι στην ελκώδη κολίτιδα, γι’ αυτό είναι μία πολύ χρήσιμη εξέταση για να διαπιστώσουμε τη διαφορά μεταξύ των δύο ασθενειών.
Παίζει ρόλο η διατροφή στη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου;
Τα άτομα που έχουν IBD και το διαχειρίζονται με φάρμακα μπορούν να ακολουθούν μια «κανονική» διατροφή.
Οι ασθενείς που πάσχουν από χρόνια διάρροια συνήθως μεταβαίνουν σε δίαιτα χαμηλών λιπαρών.
Οι ασθενείς με δυσανεξία στη λακτόζη θα αποφύγουν το γάλα για να αποτρέψουν τα συμπτώματα.
Πώς αντιμετωπίζεται η Φλεγμονώδης Νόσος του Εντέρου;
Δεν υπάρχει θεραπεία για το IBD. Στα πρώιμα στάδια τόσο της νόσου του Crohn όσο και της ελκώδους κολίτιδας, η φαρμακευτική αγωγή είναι η συνιστώμενη θεραπεία.
Ο στόχος της ιατρικής θεραπείας είναι να ελέγξει τη φλεγμονή και να επιτρέψει στο πάσχων τμήμα του εντέρου να επουλωθούν.
Μόλις η διάρροια και ο κοιλιακός πόνος είναι υπό έλεγχο, η ιατρική θεραπεία μπορεί να μειώσει τον αριθμό των φλεγμονών και να διατηρήσει τη νόσο σε ύφεση.
Τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα φάρμακα για το IBD είναι:
- Κορτικοστεροειδή όπως η πρεδνιζόνη και η μεθυλπρεδνιζολόνη. Αυτά τα ισχυρά φάρμακα μειώνουν τη φλεγμονή στα έντερα και μπορούν να βοηθήσουν στη θεραπεία των συρίγγων.
- Αμινοσαλικυλικά όπως σουλφασαλαζίνη και μεσαλαμίνη. Αυτά είναι αντιφλεγμονώδη φάρμακα.
- Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα όπως η 6-μερκαπτοπουρίνη και η αζαθειοπρίνη. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της δόσης των κορτικοστεροειδών που πρέπει να πάρει ο ασθενής.
- Μετρονιδαζόλη, ένα αντιβιοτικό που επηρεάζει επίσης το ανοσοποιητικό σύστημα. Αυτό το φάρμακο είναι χρήσιμο για ασθενείς που έχουν έλκη ή αποστήματα.
- Βιολογικοί παράγοντες, για ασθενείς που έχουν μέτριo έως σοβαρό IBD. Οι Βιολογικοί παράγοντες περιλαμβάνουν το infliximab, το adalimumab, το certolizumab, το golimumab, το natalizumab και το vedolizumab.
Έως τα ¾ των ασθενών με νόσο του Crohn και το ¼ τέταρτο των ασθενών με ελκώδη κολίτιδα θα χρειαστούν χειρουργική επέμβαση.
Ο τύπος της εγχείρησης που χρειάζεται ο ασθενής εξαρτάται από την ασθένεια.
Στην περίπτωση της ελκώδους κολίτιδας, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να σημαίνει απομάκρυνση ολόκληρου του παχέος εντέρου, ειδικά όταν τα φάρμακα δεν είναι αποτελεσματικά ή εάν ο ασθενής έχει σοβαρές επιπλοκές της νόσου.
Η χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση ολόκληρου του παχέος εντέρου (κολεκτομή), ή και των δύο μαζί, του κόλου και ορθού (πρωκτοκολεκτομή), αφαιρεί την απειλή του καρκίνου του παχέος εντέρου.
- + Γενικά
Τι είναι η Φλεγμονώδης Νόσος του Εντέρου;
Η Φλεγμονώδης Νόσος του Εντέρου (IBD) είναι μια ομάδα διαταραχών που προκαλούν ερεθισμό και οίδημα του πεπτικού σωλήνα.
Υπάρχουν δύο κύριες ασθένειες που αποτελούν IBD: Η νόσος του Crohn και η ελκώδης κολίτιδα.
Και οι δύο ασθένειες προκαλούν οίδημα και πληγές στην στοιβάδα επένδυσης (βλεννογόνο) της πεπτικής οδού και συμπτώματα όπως κοιλιακό άλγος και διάρροια.
Περίπου 1,5 εκ. άνθρωποι στις ΗΠΑ έχουν είτε νόσο του Crohn είτε ελκώδη κολίτιδα.
Τι είναι η Νόσος του Crohn;
Η Νόσος του Crohn είναι μια χρόνια ασθένεια στην οποία το έντερο γίνεται φλεγμονώδες και εξελκωμένο (μαρκαρισμένο με πληγές).
Η νόσος του Crohn επηρεάζει συνήθως το κάτω τμήμα του λεπτού εντέρου (ειλεός), αν και μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε τμήμα του παχέος ή λεπτού εντέρου, του στομάχου, του οισοφάγου ή ακόμα και του στόματος.
Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά είναι συνηθέστερη μεταξύ των ηλικιών 15 και 30 ετών.
Η νόσος του Crohn μπορεί να ανατρέψει την κανονική λειτουργία του εντέρου με διάφορους τρόπους.
Ο ιστός μπορεί:
- Να εμφανήσει οίδημα (να πρηστεί), να πυκνώσει ή να σχηματίσει ουλή, που οδηγεί σε απόφραξη της διόδου μέσα στο έντερο.
- Να αναπτύξει έλκη που μπορούν να εισέλθουν στα βαθιά στρώματα του εντερικού τοιχώματος.
- Να χάσει την ικανότητά του να απορροφά θρεπτικά συστατικά από αφομοιώσιμα τρόφιμα (δυσαπορρόφηση).
- Να αναπτύξει μη φυσιολογικές διαβάσεις (συρίγγια) από ένα μέρος του εντέρου σε άλλο μέρος του εντέρου ή από το έντερο σε κοντινούς ιστούς όπως η ουροδόχος κύστη ή ο κόλπος και ακόμη και το δέρμα.
Τι είναι η Ελκώδης Κολίτιδα;
Η Ελκώδης Κολίτιδα είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νόσος που επηρεάζει την επένδυση του παχέος εντέρου (κόλον) και του ορθού.
Τα άτομα με αυτή την πάθηση έχουν μικροσκοπικά έλκη και μικρά αποστήματα στο κόλον και το ορθό τους, τα οποία παθαίνουν φλεγμονές κάθε τόσο και συχνά προκαλούν αιματηρά κόπρανα και διάρροια.
Η φλεγμονή αρχίζει συνήθως στο ορθό και στη συνέχεια εξαπλώνεται σε άλλα τμήματα του παχέος εντέρου. Η ασθένεια μπορεί να συνεχιστεί επί μακρόν, για εβδομάδες έως χρόνια κάθε φορά.
Η κύρια διαφορά μεταξύ της νόσου του Crohn και της ελκώδους κολίτιδας είναι ότι η Crohn μπορεί να αναπτυχθεί οπουδήποτε στον πεπτικό σωλήνα (από το στόμα έως το ορθό) και διεισδύει στα βαθιά στρώματα της επένδυσης του πεπτικού σωλήνα.
Η ελκώδης κολίτιδα συνήθως επηρεάζει μόνο την επένδυση του παχέος εντέρου.
Ποια είναι η αιτία της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου;
Η IBD προκαλείται πιθανώς από ένα πρόβλημα που σχετίζεται με το ανοσοποιητικό σύστημα του ατόμου.
Σε περιπτώσεις IBD, το ανοσοποιητικό σύστημα αντιλαμβάνεται, λανθασμένα, τρόφιμα ή άλλες ουσίες στον πεπτικό σωλήνα ως «ξένα σώματα» και πλημμυρίζει την οδό με λευκά αιμοσφαίρια (τα οποία συνήθως καταπολεμούν λοιμώξεις).
Αυτή η υπερχείλιση των λευκών αιμοσφαιρίων προκαλεί τα συμπτώματα του IBD. Το λάθος του ανοσοποιητικού συστήματος μπορεί να προκληθεί από ιό, βακτήρια ή αλλεργία.
Το IBD είναι συχνά μια γενετική κατάσταση (που διατρέχει τις οικογένειες).
- + Διάγνωση
Ποια είναι τα συμπτώματα της Φλεγμονώδους Νόσου του Εντέρου;
Σε ασθενείς που έχουν IBD, τα συνηθισμένα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:
- Διάρροια
- Κοιλιακό πόνο
- Αιμορραγία
- Αναιμία
- Απώλεια βάρους
- Φτωχή διατροφή
- Συρίγγια (μη φυσιολογικά περάσματα)
Και οι δύο καταστάσεις μπορεί να επηρεάσουν τα οστά, το δέρμα και τα μάτια.
Πώς διαγιγνώσκεται η Φλεγμονώδης Νόσος του Εντέρου;
Η νόσος του Crohn και η ελκώδης κολίτιδα έχουν πολύ παρόμοια συμπτώματα, οπότε μπορεί να είναι δύσκολο να προσδιοριστεί από ποια από αυτές τις δύο πάσχει ο ασθενής.
Οι εξετάσεις για τη διάγνωση του IBD περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:
- Αξονική Εντερογραφία (CT Enterography): Μια εξέταση που επιτρέπει στον γιατρό να εκτελέσει μια ακτινολογική εξέταση ολόκληρης της κοιλιάς. Τα ευρήματα της ενεργού νόσου περιλαμβάνουν πάχυνση του τοιχώματος του εντέρου, φλεγμονή του εντέρου, στενές περιοχές και συρίγγια.
- Ευέλικτη Σιγμοειδοσκόπηση: Μια εξέταση που παρέχει μια άποψη του χαμηλότερου τμήματος του παχέος εντέρου. Ο γιατρός εισάγει έναν λεπτό, εύκαμπτο και με ενσωματωμένο φως σωλήνα, μέσω του ορθού, και εξετάζει αυτό το τμήμα του παχέος εντέρου, αναζητώντας φλεγμονή, έλκη ή άλλα προβλήματα.
- Κολονοσκόπηση: Ο γιατρός εισάγει έναν λεπτό, εύκαμπτο, φωτιζόμενο σωλήνα που είναι αρκετά μακρύς ώστε να βλέπει ολόκληρο το παχύ έντερο με τη συνδεδεμένη κάμερα. Ο γιατρός μπορεί επίσης να πάρει δείγματα ιστών από το εσωτερικό του παχέος εντέρου που μπορούν να εξεταστούν στο εργαστήριο για συστάδες φλεγμονωδών κυττάρων που ονομάζονται «κοκκιώματα». Αυτές οι συστάδες είναι παρούσες στη νόσο του Crohn αλλά όχι στην ελκώδη κολίτιδα, γι’ αυτό είναι μία πολύ χρήσιμη εξέταση για να διαπιστώσουμε τη διαφορά μεταξύ των δύο ασθενειών.
Παίζει ρόλο η διατροφή στη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου;
Τα άτομα που έχουν IBD και το διαχειρίζονται με φάρμακα μπορούν να ακολουθούν μια «κανονική» διατροφή.
Οι ασθενείς που πάσχουν από χρόνια διάρροια συνήθως μεταβαίνουν σε δίαιτα χαμηλών λιπαρών.
Οι ασθενείς με δυσανεξία στη λακτόζη θα αποφύγουν το γάλα για να αποτρέψουν τα συμπτώματα.
- + Διαχείριση & Θεραπεία
Πώς αντιμετωπίζεται η Φλεγμονώδης Νόσος του Εντέρου;
Δεν υπάρχει θεραπεία για το IBD. Στα πρώιμα στάδια τόσο της νόσου του Crohn όσο και της ελκώδους κολίτιδας, η φαρμακευτική αγωγή είναι η συνιστώμενη θεραπεία.
Ο στόχος της ιατρικής θεραπείας είναι να ελέγξει τη φλεγμονή και να επιτρέψει στο πάσχων τμήμα του εντέρου να επουλωθούν.
Μόλις η διάρροια και ο κοιλιακός πόνος είναι υπό έλεγχο, η ιατρική θεραπεία μπορεί να μειώσει τον αριθμό των φλεγμονών και να διατηρήσει τη νόσο σε ύφεση.
Τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα φάρμακα για το IBD είναι:
- Κορτικοστεροειδή όπως η πρεδνιζόνη και η μεθυλπρεδνιζολόνη. Αυτά τα ισχυρά φάρμακα μειώνουν τη φλεγμονή στα έντερα και μπορούν να βοηθήσουν στη θεραπεία των συρίγγων.
- Αμινοσαλικυλικά όπως σουλφασαλαζίνη και μεσαλαμίνη. Αυτά είναι αντιφλεγμονώδη φάρμακα.
- Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα όπως η 6-μερκαπτοπουρίνη και η αζαθειοπρίνη. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της δόσης των κορτικοστεροειδών που πρέπει να πάρει ο ασθενής.
- Μετρονιδαζόλη, ένα αντιβιοτικό που επηρεάζει επίσης το ανοσοποιητικό σύστημα. Αυτό το φάρμακο είναι χρήσιμο για ασθενείς που έχουν έλκη ή αποστήματα.
- Βιολογικοί παράγοντες, για ασθενείς που έχουν μέτριo έως σοβαρό IBD. Οι Βιολογικοί παράγοντες περιλαμβάνουν το infliximab, το adalimumab, το certolizumab, το golimumab, το natalizumab και το vedolizumab.
Έως τα ¾ των ασθενών με νόσο του Crohn και το ¼ τέταρτο των ασθενών με ελκώδη κολίτιδα θα χρειαστούν χειρουργική επέμβαση.
Ο τύπος της εγχείρησης που χρειάζεται ο ασθενής εξαρτάται από την ασθένεια.
Στην περίπτωση της ελκώδους κολίτιδας, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να σημαίνει απομάκρυνση ολόκληρου του παχέος εντέρου, ειδικά όταν τα φάρμακα δεν είναι αποτελεσματικά ή εάν ο ασθενής έχει σοβαρές επιπλοκές της νόσου.
Η χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση ολόκληρου του παχέος εντέρου (κολεκτομή), ή και των δύο μαζί, του κόλου και ορθού (πρωκτοκολεκτομή), αφαιρεί την απειλή του καρκίνου του παχέος εντέρου.
- + Επεμβάσεις
- + Πρόληψη
- + Ιατρικές Συμβουλές
- + Ιατρική Υποστήριξη
