Κιρσοί οισοφάγου

Οι Κιρσοί είναι φλέβες που είναι διευρυμένες ή διογκωμένες. Ο οισοφάγος είναι ο σωλήνας που συνδέει το λαιμό με το στομάχι.

Όταν μεγάλες φλέβες εμφανίζονται στην επένδυση του οισοφάγου, ονομάζονται οισοφαγικοί Κιρσοί.

Κιρσούς. Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας περιλαμβάνουν:

• Υψηλή Αρτηριακή Πίεση. Όσο υψηλότερη είναι η πίεση της πυλαίας φλέβας (πυλαία υπέρταση), τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος αιμορραγίας.
• Μεγάλοι Κιρσοί. Ο κίνδυνος αιμορραγίας αυξάνεται με το μέγεθος των κιρσών.
• Σοβαρή Ηπατική Νόσος. Η προχωρημένη κίρρωση ή η ηπατική ανεπάρκεια αυξάνει τον κίνδυνο.
• Συνεχιζόμενη Κατανάλωση Αλκοόλ. Σε ασθενείς με κιρσούς που οφείλεται σε αλκοόλ, η συνέχιση του ποτού αυξάνει τον κίνδυνο αιμορραγίας.

Το ήπαρ είναι το όργανο που καθαρίζει τις τοξίνες από το αίμα. Η πυλαία φλέβα παρέχει αίμα στο ήπαρ. Οι Οισοφαγικοί Κιρσοί εμφανίζονται συνήθως σε άτομα με ηπατική νόσο.

Η ροή του αίματος μέσω του ήπατος επιβραδύνεται όταν υπάρχει ασθένεια του ήπατος. Όταν συμβεί αυτό, η πίεση στην πυλαία φλέβα ανεβαίνει.

Η υψηλή αρτηριακή πίεση στην πυλαία φλέβα (πυλαία υπέρταση) ωθεί το αίμα στα γύρω αιμοφόρα αγγεία, συμπεριλαμβανομένων των αγγείων του οισοφάγου.

Αυτά τα αιμοφόρα αγγεία έχουν λεπτό τοίχωμα και είναι κοντά στην επιφάνεια. Το επιπλέον αίμα τις προκαλεί να επεκταθούν και να διογκωθούν. Οι κιρσοί μπορούν επίσης να αναπτυχθούν στα μικρά αιμοφόρα αγγεία στο άνω στομάχι.

Αν η πίεση που προκαλείται από το επιπλέον αίμα γίνει πολύ υψηλή, οι κιρσοί μπορεί να σπάσουν και να αιμορραγήσουν. Η αιμορραγία είναι μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης που απαιτεί επείγουσα θεραπεία.

Η ανεξέλεγκτη αιμορραγία μπορεί γρήγορα να οδηγήσει σε σοκ και θάνατο.

Οποιοσδήποτε τύπος σοβαρής ηπατικής νόσου μπορεί να προκαλέσει Οισοφαγικούς Κιρσούς.

Η Κίρρωση είναι ο συνηθέστερος τύπος ηπατικής νόσου και περισσότερο από το 90% αυτών των ασθενών αναπτύσσουν οισοφαγικούς κιρσούς κάποια στιγμή στη διάρκεια της ζωής τους, ενώ περίπου το 30% αυτών των ασθενών θα αιμορραγήσει.

Στην κίρρωση, μεγάλα τμήματα ουλώδους ιστού αναπτύσσονται σε όλο το ήπαρ και προκαλούν αργή ροή αίματος. Η κίρρωση μπορεί να προκληθεί από Αλκοολική Ηπατική Νόσο, Λιπώδη Ηπατική Νόσο, Ιογενή Ηπατίτιδα ή άλλες ασθένειες του ήπατος.

Η θρόμβωση (θρόμβος αίματος) στην πυλαία φλέβα ή τη σπληνική φλέβα, η οποία συνδέεται με την πυλαία φλέβα, μπορεί να προκαλέσει οισοφαγικούς Κιρσούς.

Δύο σπάνιες παθήσεις που μπορεί να προκαλέσουν Οισοφαγικούς Κιρσούς είναι το Σύνδρομο Budd-Chiari (απόφραξη ορισμένων φλεβών στο ήπαρ) και η λοίμωξη από την Παρασιτική Σχιστοσωμίαση.

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι έχουν οισοφαγικούς κιρσούς έως ότου οι κιρσοί αρχίσουν να αιμορραγούν. Όταν η αιμορραγία είναι ξαφνική και σοβαρή, το άτομο κάνει έμετο μεγάλες ποσότητες αίματος.

Όταν η αιμορραγία είναι λιγότερο σοβαρή, το άτομο μπορεί να το καταπιεί προκαλώντας μαύρα, πισώδη κόπρανα.

Εάν η αιμορραγία είναι ανεξέλεγκτη, μπορεί να εμφανιστούν σημάδια σοκ, συμπεριλαμβανομένου του χλωμού, μαλακού δέρματος, της ακανόνιστης αναπνοής και της απώλειας συνείδησης.

Τακτική παρακολούθηση των οισοφαγικών κιρσών συνιστώνται σε άτομα με προχωρημένη ηπατική νόσο. Η εξέταση πραγματοποιείται με ενδοσκόπηση.

Ένα ενδοσκόπιο είναι ένας λεπτός, εύκαμπτος σωλήνας με ένα φως και μια μικροσκοπική κάμερα στο άκρο. Ο Ιατρός περνάει το ενδοσκόπιο κάτω από τον οισοφάγο.

Η κάμερα στέλνει εικόνες από το εσωτερικό του οισοφάγου σε μια οθόνη.

Ο Ιατρός εξετάζει την εικόνα στην οθόνη για να ανιχνεύσει τις διευρυμένες φλέβες και να τις βαθμολογήσει ανάλογα με το μέγεθος. Οι κόκκινες γραμμές στις φλέβες είναι σημάδι αιμορραγίας.

Ο Ιατρός μπορεί να χρησιμοποιήσει το ενδοσκόπιο για να εξετάσει το στομάχι και το άνω μέρος του λεπτού εντέρου επίσης. Αυτό ονομάζεται Οισοφαγογαστροδωδεκαδακτυλική ενδοσκόπηση ή Γαστροσκόπηση / Εsophogastroduodenoscopy (EGD)

Η απεικόνιση με CT ή MRI μαγνητική τομογραφία χρησιμοποιείται επίσης για τη διάγνωση των οισοφαγικών κιρσών, συχνά σε συνδυασμό με ενδοσκόπηση.

Οι εικόνες που δημιουργούνται με CT ή MRI δείχνουν τον οισοφάγο, το ήπαρ και την πύλαία φλέβα και την σπληνική φλέβα.

Δίνουν στον ιατρό περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την υγεία του ήπατος σε σχέση με όσες πληροφορίες δίνει μια μεμονωμένη Ενδοσκόπηση.

Οι στόχοι της θεραπείας είναι:

• Αποφυγή εκτενέστερη βλάβη του ήπατος, επιδείνωση ηπατικής
  λειτουργίας
• Αποφυγή της αιμορραγίας των κιρσών
• Έλεγχος αιμορραγίας εφόσον υπάρξει

Τα άτομα με ηπατική νόσο πρέπει να αποφεύγουν τοξίνες που προκαλούν πρόσθετη πίεση στο ήπαρ και περισσότερες βλάβες σε αυτό.

Ορισμένες προτάσεις για τη διατήρηση ενός υγιέστερου ήπατος περιλαμβάνουν:

• Αποφύγετε τα αλκοολούχα ποτά κάθε είδους.
• Περιορίστε τη χρήση οικιακών καθαριστικών και χημικών ουσιών.
• Τρώτε μια υγιεινή διατροφή που είναι χαμηλή σε λιπαρά και υψηλή σε φρούτα και λαχανικά, δημητριακά ολικής αλέσεως και άπαχες πρωτεΐνες.
• Διατηρήστε ένα υγιές σωματικό βάρος (το υπερβολικό σωματικό λίπος ασκεί πίεση στο συκώτι).

Τα φάρμακα για τη μείωση της αρτηριακής πίεσης , και της πίεσης στη Πυλαία  φλέβα μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο αιμορραγίας.

Τα συχνότερα χρησιμοποιούμενα φάρμακα είναι μια ομάδα φαρμάκων που ονομάζονται Β (βήτα) Αναστολείς . Αυτά περιλαμβάνουν την προπρανολόλη (Inderal®), την ναδoλόλη (Corgard®) και την καρβεδιλόλη (Coreg®).

Το μονοσθενές ισοσορβίδιο (Imdur®, Ismo®, Monoket®) είναι ένας άλλος τύπος φαρμάκου – ένα νιτρικό άλας – που χρησιμοποιείται για τη μείωση της πίεσης της πυλαίας φλέβας.

Οι ασθενείς με υψηλό κίνδυνο αιμορραγίας μπορούν να υποβληθούν σε προληπτική θεραπεία με τις ίδιες τεχνικές που χρησιμοποιούνται για τη διακοπή της αιμορραγίας. Η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη τεχνική είναι η Απολίνωση των Κιρσών.

Η αιμορραγία από τους κιρσούς οισοφάγου είναι μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης που απαιτεί άμεση θεραπεία. Στο νοσοκομείο, οι ασθενείς λαμβάνουν μεγάλες ποσότητες υγρών και αίματος για να αντικαταστήσουν αυτό που έχει χαθεί.

Δύο διαφορετικές θεραπείες είναι διαθέσιμες για να σταματήσουν την αιμορραγία των κιρσών.

Αμφότερες αυτές οι θεραπείες είναι μη χειρουργικές διαδικασίες:

1. Απολίνωση Κιρσών, που διεξάγεται μέσω ενδοσκοπίου, και
2. Διασφαγιτιδική Ενδοηπατική Πυλαιοσυστηματική αναστόμωση (Τransjugular Intrahepatic Portosystemic Shunt – TIPS ή TIPSS) που πραγματοποιείται από ακτινολόγο με τη χρήση ακτινών Χ.

Στην Απολίνωση Κιρσών, μικρές ελαστικές ζώνες τυλίγονται γύρω από τις κιρσοί. Αυτό μειώνει τη ροή του αίματος μέσω των κιρσών. Αυτό μπορεί να γίνει σε όσο το δυνατόν περισσότερες φλέβες σε μία συνεδρία.

Μετά την ελεγχόμενη αιμορραγία με προσδέσεις των κιρσών, οι ασθενείς μπορούν να λάβουν ένα φάρμακο για να αποτρέψουν την έναρξη της αιμορραγίας.

Οι επιπλοκές που συνδέονται με την απολίνωση των κιρσών, περιλαμβάνουν απώλεια αίματος, διάτρηση του οισοφάγου, δυσκολία στην κατάποση, ανώμαλο καρδιακό παλμό, λοίμωξη, πυρετό και μειωμένο ή ρηχό ρυθμό αναπνοής.

Όλες αυτές οι επιπλοκές είναι σπάνιες.

Οι ασθενείς που έχουν Οισοφαγικούς Κιρσούς που αιμορραγούν εξαιτίας σοβαρής κίρρωσης, μπορεί να χρειαστεί να προβούν σε TIPS, το οποίο είναι μια διαδικασία για τη μείωση της αρτηριακής πίεσης.

Στην TIPS, ένας μικρός, λεπτός σωλήνας που ονομάζεται καθετήρας εισάγεται στην σφαγίτιδα φλέβα στο λαιμό. Ο καθετήρας περνά μέσα από το σώμα στο ήπαρ όπου οι ηπατικές και η Πυλαία φλέβα είναι κοντά (Η ηπατική φλέβα μεταφέρει αίμα από το ήπαρ πίσω στην καρδιά).

Έπειτα, μέσω του καθετήρα διέρχεται ένα χειρουργικό σύρμα. Το σύρμα χρησιμοποιείται για να διαπεράσει, μέσω της ηπατικής φλέβας, στην πυλαία φλέβα.

Το σύρμα αφαιρείται και ένας καθετήρας, ένας μικροσκοπικός συρμάτινος διαστολέας, διέρχεται μέσω του καθετήρα στο σημείο σύνδεσης. Το στεντ (stent) τοποθετείται στο νέο κανάλι μεταξύ της πύλαίας και των ηπατικών φλεβών.

Ο ενδοπροσθετικός νάρθηκας (στεντ) συγκρατεί τη θέση σύνδεσης ανοικτή έτσι ώστε το αίμα να μπορεί να ρέει πιο εύκολα από την πυλαία φλέβα στην ηπατική φλέβα και να βγαίνει από το ήπαρ.

Αυτό μειώνει την πίεση στην πυλαία φλέβα, η οποία μειώνει την πίεση στους κιρσούς, γεγονός που μειώνει τον κίνδυνο αιμορραγίας.

Οι Αιμορραγικοί Οισοφαγικοί Κιρσοί είναι απειλητικοί για τη ζωή και μπορεί να είναι θανατηφόροι σε ποσοστό έως και 50% των ασθενών.

Οι άνθρωποι που έχουν παρουσιάσει επεισόδιο αιμορραγίας των οισοφαγικών κιρσών, κινδυνεύουν εκ νέου να αιμορραγήσουν.

Η θεραπεία με Απολίνωση Κιρσών είναι αποτελεσματική στον έλεγχο των πρώτων επεισοδίων αιμορραγίας σε περίπου 90% των ασθενών.

Όμως, περίπου οι μισοί ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία για αιμορραγία των κιρσών με Απολίνωση Κιρσών (Κιρσοκήλη) θα έχουν άλλο ένα επεισόδιο αιμορραγίας εντός 1 – 2 ετών. Η φαρμακευτική αγωγή και οι αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν να συμβάλουν στη μείωση του κινδύνου υποτροπής.

Η Απολίνωση των Κιρσών πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε 4 εβδομάδες έως ότου σταματήσει η αιμορραγία των κιρσών. Μια ανώτερη Ενδοσκόπηση πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε 6 – 12 μήνες για να βεβαιωθείτε ότι δεν έχουν επανεμφανιστεί κιρσοί.

Η θεραπεία TIPS μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματική στην πρόληψη της αιμορραγίας, αλλά μπορεί επίσης να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές, ιδιαίτερα σε ασθενείς με προχωρημένη ηπατική νόσο, συμπεριλαμβανομένης της σύγχυσης και της ηπατικής ανεπάρκειας.

Η Μεταμόσχευση Ήπατος είναι μια επιλογή για ασθενείς με σοβαρή κίρρωση και / ή επαναλαμβανόμενα επεισόδια αιμορραγικών κιρσών. Η Μεταμόσχευση Ήπατος πραγματοποιείται μόνο σε επιλεγμένα Νοσοκομεία και Ιατρικά Κέντρα της χώρας που πληρούν πολύ αυστηρά κριτήρια.