Καρκίνος και Αφαίρεση Όγκων στην Αρχαιότητα
Ο Ιπποκράτης υποστηρίζει ότι η συσσώρευση υπερβολικής ποσότητας μαύρης χολής σε συγκεκριμένα μέρη του σώματος οδηγεί σε καρκίνο, και χαρακτηριστικά αναφέρει: ‘’Οκτακόσιοι κρυπτοί καρκίνοι γίνονται, μη θεραπεύειν βέλτιον. Θεραπευόμενοι γαρ απόλλυνται ταχέως, μη θεραπευόμενοι δε, πολύν χρόνον διατελούσιν’’. Έτσι, θεωρούσε καλύτερο να μην δοθεί κάποια θεραπεία σε κεκρυμμένο καρκίνο γιατί οι πιθανότητες ήταν λίγες. Για τους ελκωτικούς όμως καρκίνους ο Ιπποκράτης προτείνει αφαίρεση του όγκου με εγχείρηση, πιθανόν για την ανακούφιση του ασθενούς.
Ο Ιπποκράτης επίσης αναφέρεται στις εξελκώσεις γενικά, στους όγκους που εξελκώνονται, και συνιστά την προσοχή του ιατρού στην κράση του ασθενούς, στην ηλικία του, στη μορφή εξέλκωσης και στην εντόπισή τους στο σώμα. Τόνισε μάλιστα ότι οι χρόνιες εξελκώσεις είναι καρκινικές ή μπορεί να καταλήξουν σε καρκίνο. Στο δε έργο του ‘Περί Γυναικείων, το πρώτον’ που άπτεται γυναικολογικών θεμάτων περιγράφει τη δυνατότητα μίας χρόνιας εξελκώσεως του τραχήλου της μήτρας να εξαλλαγεί σε καρκίνο ως εξής : «Ει δε μη εμελεδάνθη, μηδέ η κάθαρσις ερράγη αυτόματη, το έλκος μέζον εποίησεν αν, και εκινδύνευσεν, ει μη εμελεδάνθη, καρκινηθήναι τα έκλεα». Επίσης, παρατήρησε ότι σε χρόνια παρέκκλιση της μήτρας προκαλείται επίσχεση των εμμήνων που οδηγεί σε διόγκωση των μαστών και σε μικρούς σκληρούς όγκους διαφόρου μεγέθους που εξαλλάσσονται σε μακρινοματώσεις. Σε ό,τι αφορά την συμπτωματολογία, οι θηλές ξηραίνονται, ο μαζικός αδένας σκληραίνει (σκίρρος καρκίνος) και η ασθενής χάνει συνεχώς βάρος.
Η Ιπποκρατική θεωρία των χυμών φθάνει στα Ρωμαϊκά Χρόνια, υιοθετείται και διαδίδεται από τον διάσημο Γαληνό, που αναγνωρίζει τους όγκους και προβαίνει σε ριζική εξαίρεσή τους. Μάλιστα ο Γαληνός περιγράφει λεπτομερώς τον καρκίνο του μαστού και προτείνει την μαστεκτομή ως θεραπευτική προσέγγιση.
